សុវតិ្ថភាពជីវសាស្ត្រក្នុងការចិញ្ចឹមគោយកទឹកដោះ

សុវតិ្ថភាពជីវសាស្ត្រក្នុងការចិញ្ចឹមគោយកទឹកដោះ

សុវតិ្ថភាពជីវសាស្រ្តក្នុងការចិញ្ចឹមសត្វគឺបណ្តាវិធានការបច្ចេកទេសសំដៅ ទប់ស្កាត់និងកាត់បន្ថយការឆ្លងរាលដាលមេរោគនៃបណ្តាភ្នាក់ងារជីវសាស្ត្រ។

សុវតិ្ថភាពជីវសាស្ត្រក្នុងការចិញ្ចឹមគោយកទឹកដោះ ảnh 1ប្រភពចំណីស្រស់បៃតងសម្រាប់អោយគោយកទឹកដោះត្រូវធានាអនាម័យ មិនត្រូវជ្រាបជាតិពុលនៃថ្នាំការពាររុក្ខជាតិ...

ខាងក្រោមនេះគឺជាវិធានការណ៍សុវតិ្ថភាពជីវសាស្រ្តក្នុងការចិញ្ចឹមគោយកទឹកដោះ៖
* ការរៀបចំទ្រុង ក្រោល៖
ត្រូវនៅឃ្លាតឆ្ងាយពីផ្លូវគមនាគមន៍ ពីតំបន់លំនៅដ្ឋាន ពីប្រភពទឹកប្រើប្រាស់ មានប្រភពទឹកស្អាត កម្រាលក្រោលកុំរលីងរលោងពេក ងាយបង្ហូតទឹកចេញ។

រណ្តៅសម្លាប់មេរោគ អាងស្តុកឲ្យទឹករងរណ្តៅផ្អាប់ជីកំប៉ុស្ត៍និងតំបន់ធ្វើប្រព្រឹត្តកម្មទឹក កាកសំណល់ចាំបាច់ត្រូវរៀបចំដាក់នៅទីតាំងសមស្រប។
* ការជ្រើសរើសកូនពូជនិងការគ្រប់គ្រងពូជ៖
កូនពូជត្រូវមានប្រភពច្បាស់លាស់ ធានាគុណភាព បំពាក់លេខនៅត្រចៀកដើម្បីងាយស្រួលក្នុងការតាមដានមើល។
* អនាម័យក្នុងការចិញ្ចឹមសត្វ៖
យ៉ាងតិចបំផុត ២ សប្តាហ៍/ម្តងត្រូវបាញ់ថ្នាំសម្លាប់មេរោគនៅជុំវិញក្រោលនិងតំបន់ចិញ្ចឹមសត្វ។

អ្នកពីខាងក្រៅចូលទៅកសិដ្ឋានចិញ្ចឹមសត្វត្រូវតែអនុវត្តបណ្តាវិធានការសម្លាប់មេ រោគកម្ចាត់ជាតិពុល។

ជារៀងរាល់ថ្ងៃ អ្នកចិញ្ចឹមសត្វត្រូវងូតទឹកនិងសម្អាត រោមឲ្យ គោ ជាពិសេសគឺនៅថ្ងៃក្តៅ។
* ការគ្រប់គ្រងចំណី ទឹកផឹកនិងទឹកធ្វើអនាម័យ៖
ចំណីត្រូវតែធានាគុណភាពហើយត្រូវបានរក្សាទុកនៅកន្លែងស្ងួតស្រឡះ។

ចំណីបៃតងស្រស់អោយគោយកទឹកដោះមិនអោយមានលាយឡំនឹងជាតិកខ្វក់ កម្ទេចលោហធាតុ មិនជ្រាបជាតិពុលនៃថ្នាំការពាររុក្ខជាតិ...។

ប្រភពទឹកត្រូវតែស្អាត ជៀសវាងជ្រាបជាតិពុល ជ្រាបជាតិកខ្វក់។
* ការគ្រប់គ្រងហ្វូងគោយកទឹកដោះ៖
សត្វគោដែលទើបតែទិញមកត្រូវដាក់ចិញ្ចឹមដាច់ដោយឡែកដើម្បីឱ្យគោធ្លាប់ជាមួយនឹងរបបចំណីនិងប្រព័ន្ធទ្រុង ក្រោលដែលបានសម្លាប់មេរោគកម្ចាត់ពន្លកជំងឺ។

យកចិត្តទុកដាក់តាមដានរាល់អាការៈមិនប្រក្រតីរបស់គោ។
* ការគ្រប់គ្រងអនាម័យនៃការរឺតទឹកដោះ៖
ចាំបាច់ត្រូវមានរោងរឺតទឹកដោះនៅដាច់ដោយឡែក មានទំហំដីគ្រប់គ្រាន់ មានគ្រប់ពន្លឺ ប្រភពទឹកស្អាត សុវត្ថិភាព ឧបករណ៍រឺតទឹកដោះនិងអ្នករឺតទឹកដោះគោត្រូវតែធានាអនាម័យ សុខភាពល្អ។

គោដែលមានសុខភាពល្អរឺតយកទឹកដោះមុន គោមិនគ្រប់ស្តង់ដារដាក់ដោយឡែកដើម្បីរឺតយកទឹកដោះក្រោយ។

ទឹកដោះត្រូវបានដាក់ក្នុង ធុងដឹកជញ្ជូនហើយបញ្ជូនទៅកន្លែងប្រមូលទិញក្នុងរយៈពេលខ្លីបំផុត។
* ការគ្រប់គ្រងជំងឺ៖
នៅពេលព្យាបាលជំងឺ ចាំបាច់ត្រូវកត់ត្រាព័ត៌មានឲ្យបានគ្រប់គ្រាន់អំពីជំងឺ ឈ្មោះថ្នាំ រង្វាល់ថ្នាំ មូលហេតុប្រើថ្នាំ ពេលវេលាប្រើថ្នាំ អ្នកព្យាបាលពេលឈប់ប្រើថ្នាំ។

សុវតិ្ថភាពជីវសាស្ត្រក្នុងការចិញ្ចឹមគោយកទឹកដោះ ảnh 2គោពូជដែលបាននាំចូលត្រូវតែមានប្រភពដើមច្បាស់លាស់ ធានាគុណភាព បំពាក់លេខនៅត្រចៀកដើម្បីងាយក្នុងការតាមដាន

* ការរក្សាទុកនិងការប្រើប្រាស់ថ្នាំបសុពេទ្យ៖
ការប្រើប្រាស់ថ្នាំនិងវ៉ាក់សាំងត្រូវតែអនុវត្តតាមការណែនាំរបស់ស្ថាប័នពេទ្យសត្វ កម្មាភិបាលពេទ្យសត្វនិងផលិតករ ធានាលក្ខខណ្ឌគ្រប់គ្រងរក្សាទុក។
* ការបង្ការនិងព្យាបាលជំងឺ៖
ការបង្ការជំងឺ៖ ពិនិត្យសុខភាពតាមកាលកំណត់និងមានកាលវិភាគចាក់វ៉ាក់សាំងបង្ការជំងឺ។

ការព្យាបាលជំងឺ៖ ត្រូវតែដាក់នៅដាច់ដោយឡែកដើម្បីបង្ការការឆ្លងរាលដាលនៅពេលគោមានអាការៈកើតជំងឺ។

បើសិនព្យាបាលត្រូវតែកត់ត្រាទុករាល់ព័ត៌មានទាក់ទងដល់ដំណើរការនៃការព្យាបាល៕

អត្ថបទនិងរូបថត៖ វ៉ាន់ដាក់ - អានថាញ់ដាត

(កាសែតរូបភាពជនជាតិនិងតំបន់ភ្នំ/ទីភ្នាក់ងារព័ត៌មានវៀតណាម)

អ្នកប្រហែលជាចាប់អារម្មណ៍

គ្រួសារអ្នកស្រី ថាច់ ធីធុំ ភូមិ ដាយតែន សមាជិកសមាគមមុខរបរគំរូដាំក្រូចឆ្មាគ្មានគ្រាប់ឃុំ សុងឡុក ប្រមូលផលក្រូចឆ្មា។

បងប្អូនជនជាតិ ​ខ្មែរ ទទួលស្វាគមន៍​បុណ្យ​ចូល​ឆ្នាំ​ដោយ​ក្តីរីករាយត្រេកអររដូវកាលអំណោយផល ​លក់បានថ្លៃ​

ឱកាសបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មីឆ្នាំនេះ បងប្អូនជនជាតិ ខ្មែរ ជាច្រើនក្រុមគ្រួសារនៅលើភូមិសាស្ត្រខេត្ត វិញឡុង ទទួលស្វាគមន៍និទាឃរដូវថ្មីក្នុងក្តីរីករាយត្រេកអរបានផលខ្ពស់ លក់បានថ្លៃនៅពេលគំរូផលិតកម្មកសិកម្មទាំងឡាយបានបង្ហាញពីប្រសិទ្ធភាព ទិន្នផលនិងតម្លៃលក់សុទ្ធតែកើនឡើងបើធៀបនឹងរយៈពេលដូចគ្នាកាលពីឆ្នាំមុន។

នៅកណ្តាលលំហូរប្រញាប់ប្រញាល់នៃចង្វាក់ជីវិតសម័យទំនើប យានយន្តច្រើន ប៉ុន្តែរទេះសេះនៅតំបន់ បៃនូយ (ភ្នំប្រាំពីរ) នៅតែមាន "ទឹកដី" ដោយឡែករបស់ខ្លួន ជាពិសេសគឺនៅតាមភូមិ ស្រុកឆ្ងាយ ផ្លូវតូចចង្អៀត រថយន្តដឹកទំនិញមិនអាចចូលបាន។

រទេះសេះ - និមិត្តរូបវប្បធម៌ 'តែមួយគត់' តំបន់ព្រំប្រទល់ឆ្ងាយដាច់ស្រយាលប៉ែកខាងលិច

នៅកណ្តាលលំហូរប្រញាប់ប្រញាល់នៃចង្វាក់ជីវិតសម័យទំនើប សម្លេងក្រចកជើងសេះក្រុកៗ នៅតែលាន់ឮល្វើ យៗ ពេញភូមិ ស្រុកប្រៀបដូចជានិមិត្តរូបដ៏ឆ្មើងឆ្មៃនៃវប្បធម៌អន្តោគ្រាមតំបន់ បៃនូយ (ភ្នំប្រាំពីរ) ខេត្ត អានយ៉ាង។ រទេះសេះមិនត្រឹមតែជាមធ្យោបាយរកស៊ីចិញ្ចឹមជីវិតប៉ុននោះទេ ថែមទាំងបានក្លាយទៅជានិមិត្តរូបវប្បធម៌ 'តែមួយគត់' រក្សាទុកដួងព្រលឹងនិងចរិតចិត្តទូលាយនៃប្រជាជនស្លូតត្រង់នៅឯព្រំប្រទល់ឆ្ងាយដាច់ស្រយាលប៉ែកខាងលិច។

នារីជនជាតិ ខ្មែរ ឃុំ អានគឺ ខេត្ត អានយ៉ាង កំពុងខិតខំថែរក្សានិងលើកស្ទួយមុខរបរត្បាញសំពត់សង្កិមប្រពៃណីរបស់ជនជាតិ។

ភូមិសិប្បកម្មត្បាញសំពត់សង្កិមរបស់បងប្អូនជនជាតិ ខ្មែរ អភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចបេតិកភណ្ឌ

អែបខ្លួនយ៉ាងស្ងាត់ស្ងៀមនៅជើងជួរភ្នំ ថឹតសឺន ដ៏មហាសាល ភូមិសិប្បកម្មត្បាញសំពត់សង្កិមរបស់បងប្អូនជនជាតិ ខ្មែរ នៅខេត្ត អានយ៉ាង មិនត្រឹមតែជាកន្លែងរក្សាទុកបណ្តាតម្លៃវប្បធម៌ដែលមានអាយុកាលពាន់ជំនាន់ប៉ុននោះទេ ថែមទាំងកំពុងឈោងឈានឡើងក្លាយជាគំរូតួយ៉ាងពីអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចផ្អែកលើបេតិកភណ្ឌទៀតផង។

បងប្រុស យ៉ាងអានូ ជនជាតិ ម៉ុង នៅភូមិ ហួចៀន ឃុំ មឿងឡា ខេត្ត ស៊ើនឡា ស្តុកពោតដើម្បីបម្រើការអភិវឌ្ឍសត្វចិញ្ចឹមរបស់គ្រួសារ។

បងប្អូនជនជាតិ ម៉ុង នៅភូមិ ហួចៀន ឈោងឈានឡើងអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ច។

ភូមិ ហួចៀន ឃុំ មឿងឡា ខេត្ត ស៊ើនឡា បច្ចុប្បន្នមានក្រុមគ្រួសារចំនួន ៥៦ គ្រួ មនុស្សជាង ៣៣០ នាក់ ១០០% ជាបងប្អូនជនជាតិ ម៉ុង។ ដោយសារការយកចិត្តទុកដាក់របស់បក្ស រដ្ឋរួមជាមួយនឹងឆន្ទៈឈោងឈានឡើងអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចរបស់ប្រជាជន ចំនួនក្រុមគ្រួសារក្រីក្រនៅក្នុងភូមិបានថយចុះជាលំដាប់ក្នុងមួយឆ្នាំៗបច្ចុប្បន្ននៅត្រឹមចំនួន ១៩ ក្រុមគ្រួសារប៉ុននោះ។ ការផ្លាស់ប្តូរនៅក្នុងភូមិមិនត្រឹមតែបានមកពីការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់គ្រួសារនីមួយៗ ប៉ុននោះទេ ថែមទាំងមកពីការរួមចិត្តគំនិតគ្នា រួមដៃគ្នារបស់សហគមន៍ទាំងមូលទៀតផង៕

ខេត្ត ក្វាងង៉ាយ ឆ្លៀតប្រើប្រាស់សក្តានុពលប្រៀបខាំ្លងដើម្បីអភិវឌ្ឍផលិតផល OCOP

ខេត្ត ក្វាងង៉ាយ ឆ្លៀតប្រើប្រាស់សក្តានុពលប្រៀបខាំ្លងដើម្បីអភិវឌ្ឍផលិតផល OCOP

ការអភិវឌ្ឍបណ្តាផលិតផល OCOP (ឃុំមួយផលិតផលមួយ) ពីប្រៀបខាំ្លងមូលដ្ឋានសហករណ៍ជាច្រើននៅខេត្ត ក្វាងង៉ាយ បានរួមចំណែកលើកកម្ពស់តម្លៃធនធានមូលដ្ឋាន ជំរុញផលិតកម្មបង្កើនប្រាក់ចំណូលជូនប្រជាជន។

នារីតំបន់ភ្នំ សឺនឡា ជម្នះការលំបាក រួចផុតពីភាពក្រីក្រ

នារីតំបន់ភ្នំ សឺនឡា ជម្នះការលំបាក រួចផុតពីភាពក្រីក្រ

អ្នកស្រី លឿង ធីតឹក (ជនជាតិ ថៃ) ប្រធានសាខាសមាគមនារីភូមិ ខ្វាង ឃុំ ប៉ាម៉ាផាខិញ បច្ចុប្បន្នចំណុះឃុំ មឿងហ្គីអូន (ខេត្ត សឺនឡា) បានជម្នះការលំបាកឈោងឈានឡើងហើយជួយបងប្អូននារីជាច្រើនអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ច ចូលរួមបណ្តាចលនាយ៉ាងសកម្មនៅមូលដ្ឋាន។

តែ សានទ្វៀត - "ភោគទ្រព្យបៃតង" នៅកន្លែងព្រៃព្រឹក្សាដ៏ធំល្វឹងល្វើយ តី កូនលិញ

តែ សានទ្វៀត - "ភោគទ្រព្យបៃតង" នៅកន្លែងព្រៃព្រឹក្សាដ៏ធំល្វឹងល្វើយ តី កូនលិញ

នៅលើកម្រិតកម្ពស់ជិត ១.០០០ ម៉ែត្រប្រៀបជាមួយនឹងនីវ៉ូទឹកសមុទ្រ កន្លែងជួរភ្នំ តី កូនលិញ លាតសន្ធឹងកណ្តាលអាកាសវេហា ដើមតែ សានទ្វៀត ដ៏ធំមួយគល់ៗ នៅឃុំ កាវបូ ស្រុក វីស្វៀន (ខេត្ត ហាយ៉ាង) នៅតែបៃតងលូតលាស់ល្អកណ្តាលខ្យល់អ័ព្ទព្រៃព្រឹក្សាដ៏ធំល្វឹងល្វើយ។ ផ្តើមពីដើមតែអាយុរាប់រយឆ្នាំទាំងនេះ ជនជាតិ យ៉ាវ កាវបូ កំពុងដាស់សក្តានុពលកសិកម្មពិសេសពីមួយជំហានទៅមួយជំហាន អភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចបៃតងនិងកសាងគំរូទេសចរណ៍អន្តោគ្រាមផ្សារភ្ជាប់នឹងការអភិរក្សវប្បធម៌ប្រពៃណី។

លេខាសាខាបក្សអស់ពីចិត្តថ្លើមជួយប្រជាជនរួចផុតពីភាពក្រីក្រ

លេខាសាខាបក្សអស់ពីចិត្តថ្លើមជួយប្រជាជនរួចផុតពីភាពក្រីក្រ

នៅភូមិ សែវឡា ឃុំ វៀនអានដុង ស្រុក ង៉ុកហៀន (ខេត្ត កាម៉ៅ) លោកស្រី ត្រឹន ធីធូ ជាលេខាសាខាបក្សភូមិអស់ពីចិត្តទំនួលខុសត្រូវ តែងតែគិតគូរជួយជ្រោមជ្រែងក្រុមគ្រួសារក្រីក្រឈោងឈានឡើងអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ច រួបរួមកម្លាំងកសាងស្រុកស្រែជនបទធំទូលាយ។

បង រើចឹម យ្ជុក ប្រធានភូមិ ចឹម អាណែហ៍ សង្កាត់ ជីឡាំង ទីក្រុង ព្លៃគូ ខេត្ត យ៉ាឡាយ ជាច្រើនឆ្នាំកន្លងទៅជាគំរូភ្លឺថ្លារបស់បងប្អូនជនជាតិ ច្រាយ

រើចឹម យ្ជុក - គំរូភ្លឺថ្លារបស់បងប្អូនជនជាតិ ច្រាយ

សកម្មចលនាបងប្អូនជនជាតិអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ច កសាងជនបទថ្មី បង រើចឹម យ្ជុក កើតឆ្នាំ ១៩៨២ ជាប្រធានភូមិ ចឹម អាណែហ៍ សង្កាត់ ជីឡាំង ទីក្រុង ព្លៃគូ ខេត្ត យ៉ាឡាយ ជាច្រើនឆ្នាំកន្លងទៅជាគំរូភ្លឺថ្លារបស់បងប្អូនជនជាតិ ច្រាយ។

ក្លាហានហ៊ានអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចផ្តើមពីប្រភពទុនកម្ចីអនុគ្រោះ

ក្លាហានហ៊ានអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចផ្តើមពីប្រភពទុនកម្ចីអនុគ្រោះ

ផ្តើមពី "កម្លាំងសន្ទុះ" នៃប្រភពទុនកម្ចីដើម្បីដោះស្រាយការងារធ្វើរបស់ធនាគារគោលនយោបាយ​សង្គម ក្នុងរយៈពេលកន្លង នារីជាច្រើននៅភូមិសាស្រ្តខេត្ត បេនត្រែ ចេះទាញយកអត្ថប្រយោជន៍ពីបង្កបង្កើន​ផលិតកម្ម បន្តថែរក្សានិងពង្រីកសិប្បកម្មផលិតកម្ម អាជីវកម្ម។ ផ្តើមពីនោះ ជួយបងប្អូននារីមានប្រភពចំណូលស្ថិរភាព អភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចគ្រួសារ ឈានឡើងធ្វើមានដោយស្របច្បាប់នៅស្រុកកំណើតរបស់ខ្លួន។

អ្នកស្រី វ៉ាហ៊ៃយ៉ាប៊ៃវៃ (អាវពណ៌ផ្កាឈូក)ចែករំលែកថា ចំណុចពិសេសនៃបណ្តាចង្វាក់រាំ ចាម គឺជាការគួបផ្សំទន់ភ្លន់ល្វាសល្វន់រវាងចលនាដៃនិងដងខ្លួន

ឱសថការិនីជនជាតិ​ ចាម ខិតខំប្រឹងប្រែង​ថែរក្សាបណ្តាចង្វាក់រាំ​ប្រពៃណី

ការខិតខំប្រឹងប្រែងហាត់សមនិងបង្ហាត់បង្រៀនបណ្តាចង្វាក់រាំប្រពៃណី ចាម អ្នកស្រី វ៉ាហ៊ៃយ៉ាប៊ៃវៃ (អាយុ ៣៧ ឆ្នាំ) ឱសថការិនីមណ្ឌលសុខភាពឃុំ ស៊ន់ហ៊ឹង ស្រុក ស៊ន់ឡុក (ខេត្ត ដុងណាយ) បានក្លាយជាអ្នកជម្រុលទឹកចិត្តចំណាប់អារម្មណ៍ដល់យុវជនយុវនារីជនជាតិ ចាម ជាច្រើននៅមូលដ្ឋាន។
ឲ្យសត្វពាហនៈស៊ីដោយមានរបបចំណី ៥ គីឡូក្រាមចំណោះទម្ងន់សត្វ ១០០ គីឡូក្រាមក្នុងមួយថ្ងៃ

វិធានការរក្សាទុកនិងកែច្នៃចំណីបៃតងស្រស់មួយចំនួន

បន្ទាប់ពីប្រមូលផលស្រូវរួចរាល់ មាមីងបងប្អូនគួរតែហាលចំបើងភ្លាម។ នៅពេលហាលចាំបាច់ត្រឡប់ដើម្បីចំបើងស្ងួតស្មើហើយឆាប់ស្ងួត។ មូរចំបើង ស្ងួតជាពំនូក មានប្រក់ដំបូលបាំងភ្លៀង ឬច្រកឲ្យណែនការុង ហើយយកដាក់ក្នុងឃ្លាំងរក្សាទុក។
ឆ្លៀតប្រើប្រាស់វត្ថុធាតុដើមដែលមានស្រាប់នៅមូលដ្ឋាន អ្នកស្រី ង្វៀន ថាញ់ធុយ វិនិយោគ កែច្នៃផលិតផលជាច្រើនសម្រេចស្តង់ដារ OCOP ដូចជាបង្គា Metapenaeus ensis ក្រៀម ត្រីងៀតប្រឃឿ បង្គាបាយគាបមួយកម្តៅថ្ងៃ ។ល។

សេដ្ឋិនីចិញ្ចឹមបង្គាបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់

ចំពោះប្រជាជនតំបន់ជាប់មាត់សមុទ្រស្រុក ដុងហាយ (ខេត្ត បាកលៀវ) អ្នកស្រី ង្វៀន ថាញ់ធុយ - នាយិកាសហគ្រាសជលផល ថាញ់ធុយ មិនត្រឹមតែជាកសិករពូកែមួយក្នុងការបង្កបង្កើនផលប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងមានសណ្តានចិត្តអាណិតស្រលាញ់ បើកចិត្តបើកបេះដូងជាស្រេចជួយអ្នកមានបណ្តាស្ថានភាពលំបាកលំបិនទៀតផង។
កម្មករវេចខ្ចប់គ្រាប់ស្វាយចន្ទីរបស់ក្រុមហ៊ុនឯកបុគ្គលទទួលខុសត្រូវមានកម្រិតផលិតកម្មពាណិជ្ជកម្ម ឌឹកធិញ នៅឃុំ ថុងញឹត ស្រុក ប៊ូដាំង

លើកកម្ពស់តម្លៃគ្រាប់ស្វាយចន្ទី ប៊ិញភឿក

ដោយមានផ្ទៃដីជាង ១៥០.០០០ ហិកតា ដាំប្រមូលផ្តុំនៅតាមស្រុក ប៊ូដាំង ប៊ូយ៉ាម៉ឹប ភូរៀង និង ដុងភូ ខេត្ត ប៊ិញភឿក មិនត្រឹមតែជា "ធានីស្វាយចន្ទីរបស់ វៀតណាម" ប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំង ជាមូលដ្ឋាននាំមុខគេទូទាំងប្រទេសអំពីចំនួនសិប្បកម្មកែច្នៃគ្រាប់ស្វាយចន្ទី (ចំនួន ១.៤១៦ សិប្បកម្ម) ទៀតផង។
ទ្រុងចិញ្ចឹមត្រូវបានរចនាសមស្របទៅតាមមុខសញ្ញានីមួយៗ អាយុកាលរបស់មាន់និងគោលបំណង នៃផលិតកម្ម សមស្របលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុតំបន់ភូមិភាគដើម្បីសត្វមាន់ធំធាត់ល្អបំផុត

តម្រូវការមួយចំនួនអំពីទ្រុងក្រោលក្នុងការចិញ្ចឹមមាន់សរីរាង្គ

* ទីតាំងចិញ្ចឹម៖ - ត្រូវបានកំណត់យកតំបន់ចិញ្ចឹម មានតំបន់ទ្រនាប់ឬព័ទ្ធរបង ដាច់ដោយ ឡែកពីតំបន់ផ្សេង។ - កន្លែងចិញ្ចឹមសត្វនៅតំបន់ខ្ពស់ស្រឡះ ងាយបង្ហូរទឹក ឃ្លាតឆ្ងាយពីត្រូវបំពុល បរិស្ថានឬតំបន់ ប្រមូលផ្តុំធ្វើប្រព្រឹត្តកម្មកាកសំណល់ប្រជុំជីវភាព កាកសំណល់ ឧស្សាហកម្ម កាកសំណល់ក្នុងមន្ទីរពេទ្យ។
សត្វគោដែលកើតជំងឺច្រើនតែពកកន្ទួលតាំងពីតូចដល់ធំនៅលើស្បែក

ការសម្គាល់ដឹងជំងឺដុំពកស្បែកនៅលើក្របីគោនិងដំណោះស្រាយក្នុងការបង្ការព្យាបាលជំងឺ

​ជំងឺដុំពកស្បែកជាជំងឺឆ្លងរាលដាលលើសត្វក្របី គោ។ ដើម្បីម្ចាស់ការក្នុងការបង្ការព្យាបាលនិងកាត់បន្ថយជាអប្បបរមាការអន្តរាយដោយជំងឺបង្កឡើង សូមចែករំលែកជាមួយបងប្អូនជនរួមជាតិអ្នកចិញ្ចឹមសត្វ អំពីលក្ខណៈសម្គាល់ដឹងនិងវិធីបង្ការព្យាបាលមួយចំនួនដូចខាងក្រោម៖
ដង់ស៊ីតេស្ទូងស្រូវចាប់ពី ១៨ ដល់ ២៥ គុម្ពក្នុងមួយមែត្រការ៉េអាស្រ័យតាមរយៈពេលលូតលាស់នៃពូជស្រូវដែលធ្វើនិងកម្រិតប្រពលវប្បកម្ម

តម្រូវការបច្ចេកទេសសំខាន់ៗ មួយចំនួនពេលប្រើម៉ាស៊ីនស្ទូងស្រូវ

បច្ចុប្បន្ននេះ ម៉ាស៊ីនស្ទូងត្រូវបានចាត់ទុកជាដំណោះស្រាយមានប្រសិទ្ធភាព ក្នុងដំណាក់កាលស្ទូងស្រូវក្នុងគោលបំណងជួយកាត់បន្ថយបរិមាណគ្រាប់ពូជសាបព្រោះ កាត់បន្ថយចំណាយក្នុងផលិតកម្ម បង្កើនផលិតភាពការងារ បង្កើនទិន្នផល។
ការប្រមូលផលផ្កាកេសរមេអំបៅបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់នៅក្រុមហ៊ុនភាគហ៊ុនផ្កាត្រូពិក ម៉ុកចូវ ស្រុក ម៉ុកចូវ (ខេត្ត សឺនឡា)។

ការប្រមូលផលផ្កាកេសរមេអំបៅបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់នៅ ស្រុក ម៉ុកចូវ ខេត្ត សឺនឡា

ការប្រមូលផលផ្កាកេសរមេអំបៅបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់នៅក្រុមហ៊ុនភាគហ៊ុនផ្កាត្រូពិក ម៉ុកចូវ ស្រុក ម៉ុកចូវ (ខេត្ត សឺនឡា)
ការជ្រើសរើសបណ្តុះពូជញវល្លិ៍នៅដំណាក់កាលដំបូងសំខាន់ខ្លាំងណាស់កំណត់យកទិន្នផលយូរអង្វែងរបស់ដំណាំ

បច្ចេកទេសមួយចំនួនបណ្តុះញវល្លិ៍ពូជ

១/ បច្ចេកទេសបណ្តុះពូជដោយសាកមែកបណ្តុះឫស៖ - ជ្រើសរើសមែកសាកពូជ៖ មែកសាកធ្វើពូជគឺជាបណ្តាកំណាត់ដើមរុក្ខជាតិត្រូវបានកាត់ចេញពីតួមែកនៃទងញវល្លិ៍ដែលមានលក្ខណៈមិនចាស់ពេកឬខ្ចីពេកចោលផ្នែកគល់ចាស់និងផ្នែកខ្ចីខាងលើចុង។ ដើម្បីឈើពូជធានាបានស្តង់ដារនិងគុណភាព យកតែមែកសាករបស់បណ្តាគុម្ពឈើមានអាយុកាលចាប់ពី ៣ ឆ្នាំឡើងទៅប៉ុណ្ណោះ។
ប្រជាជននៅឃុំ ទ្រុងអៀន ស្រុក សឺនយឿង (ខេត្ត ទ្វៀនក្វាង ភ្ជួររាស់ ដើម្បីស្ទូងស្រូវធ្ងន់

វិធានការបច្ចេកទេសមួយចំនួនលើកបង្កើនប្រសិទ្ធភាពបង្កបង្កើនផលស្រូវធ្ងន់

ស្រូវធ្ងន់លូតលាស់នៅរដូវភ្លៀងព្យុះ កម្រិតសីតណ្ហភាពក៏ដូចជាប្រពលភាព កាំរស្មីខ្ពស់បានជារយៈពេលលូតលាស់ខ្លី ជាពិសេសក្នុងលក្ខខ័ណ្ឌនៃការ បម្រែបម្រួលធាតុអាកាស កត្តាអាកាសធាតុអាក្រក់ៗ កើតមានពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ កាន់តែច្រើនឡើង។ ដើម្បីធានាការបង្កបង្កើនផលស្រូវធ្ងន់មានប្រសិទ្ធភាព មាមីងបងប្អូនកសិករគប្បីយកចិត្តទុកដាក់លើបញ្ហា មួយចំនួនដូចខាងក្រោម៖
ដំណាំដំឡូងមីមានជំងឺម៉ូសាអ៊ិចបើអាចប្រមូលផលបានគួរដកដើមដំឡូងមីទាំងអស់ចេញ យកមើម ប៉ុន្តែស្លឹកនិងដើមវិញត្រូវដកចោល

ដំណើរបច្ចេកទេសបង្ការកម្ចាត់ជំងឺម៉ូសាអ៊ិចដំឡូងមី

I/ មូលហេតុ រោគសញ្ញានិងយន្តការចម្លងជំងឺ៖ ១/ មូលហេតុបង្កើតជំងឺ៖ ជំងឺម៉ូសាអ៊ិចដំឡូងមីដោយសារតែវីរុសមានឈ្មោះវិទ្យាសាស្រ្តគឺ Sri Lanka Cassava Mosaic Virus (Begomovirus: Geminiviridae) បង្កឡើង។
កាត់តម្រឹមមែកអោយដើមកាហ្វេត្រឹមត្រូវតាមបច្ចេកទេសដើម្បីធានាដំណាំលូតលាស់ អភិវឌ្ឍនិងផ្តល់ផ្លែច្រើន

បទពិសោធន៍កាត់តម្រឹមមែកអោយដើមកាហ្វេ

ការកាត់តម្រឹមមែកគឺជាបច្ចេកទេសច្នៃបង្កើតរូបរាងសំខាន់និងចាំបាច់ក្នុងដំណើរការថែទាំដើមកាហ្វេជួយដំណាំលូតលាស់មួនមាំផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់។ ពេលកាត់តម្រឹមមែកសមស្រប ដំណាំនឹងផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់ លូតលាស់ឡើងវិញឆាប់រហ័ស ផ្តល់ផ្លែធំជាងនិងកាត់បន្ថយបានជំងឺដង្កូវមួយចំនួនអោយចម្ការកាហ្វេ...
បច្ចុប្បន្នខេត្ត និញធន់ មានអាជីវកម្មជាច្រើនជំនាញក្នុងការដាំត្រសក់ផ្អែមដូចជាកសិដ្ឋាន វ៉ាន់បាវ កសិដ្ឋាន Danny Green Organic និញធន់...

ការដាំត្រសក់ផ្អែមអនុវត្តបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់នៅខេត្ត និញធន់

ក្នុងរយៈពេលកន្លងទៅក្រុមគ្រួសារប្រជាកសិករ អាជីវកម្មជាច្រើននៅខេត្ត និញធន់ វិនិយោគ អភិវឌ្ឍគំរូដាំត្រសក់ផ្អែមអនុវត្តបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់តាមស្តង់ដារ VietGAP។ មិនត្រឹមតែផ្តល់ប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ចខ្ពស់ប៉ុណ្ណោះទេ គំរូនេះថែមទាំងបើកចេញទិសដៅថ្មីអោយផ្នែកកសិកម្មមូលដ្ឋានទៀតផង។
បង ហ្វាង ចូវវៀតវូ បានធ្វើអោយគ្រួសារជឿទុកចិត្តអនុវត្តវិធីសាស្រ្តដាំដុះតាមទិសដៅសរីរាង្គដើម្បីលើកកម្ពស់គុណភាពគ្រាប់កាហ្វេ

លើកកម្ពស់តម្លៃគ្រាប់កាហ្វេ ដាក់ណុង

ប៉ុន្មានឆ្នាំកន្លងទៅថ្មីៗ នេះ បង ហ្វាង ចូវវៀតវូ (កើតឆ្នាំ ១៩៩៤) នៅភូមិ ៤ ឃុំ ញ៉ឹនគើ ស្រុក ដាក់រឡឹប (ខេត្ត ដាក់ណុង) បានជំរុញយ៉ាងខ្លាំងក្លាការអនុវត្តបច្ចេកវិទ្យាចូលក្នុងការថែទាំ កែច្នៃ រួមចំណែកលើកកម្ពស់តម្លៃគ្រាប់កាហ្វេ។
គំរូទេសចរណ៍អេកូឡូស៊ីភូមិឈូករបស់ជនជាតិ ចាម នៅទីរួមស្រុក ភឿកយ៉ឹន ស្រុក និញភឿក (ខេត្ត និញធន់)

ជនជាតិ ចាម អភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចពីគំរូដាំដំណាំឈូក

អាស្រ័យដោយក្លៀវក្លាសិក្សារៀនសូត្រ កែលម្អវាលទំនាប ស្រែភក់ល្បាប់ជ្រាំដើម្បីដាំដំណាំឈូកគួបផ្សំជាមួយការអភិវឌ្ឍទេសចរណ៍អេកូឡូស៊ី ជនជាតិ ចាម ជាច្រើនក្រុមគ្រួសារនៅទីរួមស្រុក ភឿកយ៉ឹន ស្រុក និញភឿក (ខេត្ត និញធន់) មានប្រាក់ចំណូលខ្ពស់ជាង ៥ ដល់ ៦ ដងបើធៀបនឹងការធ្វើស្រែ។
ការគ្របបាំងនីឡុងជួយសន្សំសំចៃបានបរិមាណទឹកស្រោចស្រពគួរអោយកត់សម្គាល់ សមស្របជាមួយតំបន់ដែលតែងតែកើតគ្រោះរាំងស្ងួតជារឿយៗ និងកង្វះទឹក

បណ្តាកំណត់ចំណាំពេលប្រើប្រាស់ផ្ទាំងនីឡុងគ្របរងដំណាំនៅលើដីគោកមួយចំនួន

ប៉ុន្មានឆ្នាំកន្លងទៅ ក្នុងដំណើរការដាំដុះប្រភេទដំណាំលើដីគោកមួយចំនួនដូចជា ពោត សណ្ដែកដី ប៉េងប៉ោះ ស្ពៃក្តោប ខាត់ណាមើមមូល ម្នាស់ ឃ្លោក ត្រឡាច រុក្ខជាតិឱសថ ។ល។ បងប្អូនជនជាតិបានអនុវត្តវិធីសាស្រ្តគ្របនីឡុង។
អ្នកស្រី ថាច់ ធីចន្ធី មានភ័ព្វសំណាងបានភ្ជាប់ខ្លួនជាមួយនឹងប្រភពទុនឧបត្ថម្ភដោយរដ្ឋាភិបាល កាណាដា ដើម្បីទិញឧបករណ៍ម៉ាស៊ីនទំនើប។ ក្នុងរូបថត៖ អ្នកស្រី ថាច់ ធីចន្ធី ឧទ្ទេសនាមផលិតផលរបស់ក្រុមហ៊ុនទទួលខុសត្រូវមានកម្រិត ត្រាវិញ ហ្វាម ដោយមានតំណាងភាគីជំនួយឧបត្ថម្ភ កាណាដ

នារី ខ្មែរ ជម្រុលទឹកចិត្តធុរកិច្ចបង្កើតថ្មី

ថាច់ ធីចន្ធី ជនជាតិ ខ្មែរ កើតឆ្នាំ ១៩៨៩ ក្នុងគ្រួសារកសិករសុទ្ធសាធមួយនៅស្រុក ទៀវកឹន (ខេត្ត ត្រាវិញ)។ ឆ្នាំ ២០១៨ បន្ទាប់ពីបញ្ចប់ការសិក្សាថ្នាក់អនុបណ្ឌិតផ្នែកបច្ចេកវិទ្យាម្ហូបអាហារនៅសកលវិទ្យាល័យបច្ចេកទេសទីក្រុង ហូជីមិញ ចន្ធី ជាមួយស្វាមីវិលមកស្រុកកំណើត ស្រាវជ្រាវរាវរកស្តាររបរប្រពៃណីយកទឹកពីផ្កាដូងឡើងវិញ។
ត្រៀមលក្ខណៈស្តុកទុកជាមុនធានាប្រភពទឹកផឹកអោយសត្វពាហនៈក្នុងរដូវក្តៅខ្លាំង

ដំណោះស្រាយបច្ចេកទេសមួយចំនួនក្នុងការចិញ្ចឹមសត្វពាហនៈ បក្សីស្រុកក្នុងរដូវក្តៅខ្លាំង

នាអំឡុងថ្ងៃអាកាសធាតុបម្រែបម្រួលមិនប្រក្រតី តែងតែកើតមានរលកក្តៅខ្លាំងអូសបន្លាយពី ៧ ដល់ ១០ ថ្ងៃ សីតុណ្ហភាពចាប់ពី ៣៧ ដល់ ៣៩ អង្សាសេ មានកន្លែងខ្លះជាង ៤០ អង្សាសេ ជះឥទ្ធិពលមិនតិចឡើយដល់សុខភាពហ្វូងសត្វពាហនៈ បក្សីស្រុក ហានិភ័យផ្ទុះជំងឺរាតត្បាតគឺខ្ពស់ណាស់។