សម្រស់និទាឃរដូវថ្មីនៅលើភូមិសិប្បកម្មប្រពៃណី
ក្នុងឱកាសនេះ អញ្ជើញមកកាន់ឃុំ ធន់ហ្វា ទីក្រុង កឹនធើ កន្លែងមានបងប្អូនជនជាតិ ខ្មែរមានអត្រាប្រជាជនចំនួន ៧៤,១៤% អាចចំណាប់អារម្មណ៍យ៉ាងច្បាស់អំពីភាពរស់រានថ្មីផ្តើមពីបណ្តាគោលនយោបាយឧបត្ថម្ភនៃកម្មវិធីគោលដៅជាតិ។ ក្រៅពីវាលស្រែ ដំណាំបន្លែបង្ការធ្លាប់ស្គាល់ ប្រជាជននៅទីនេះនៅតែបន្តថែរក្សា អភិវឌ្ឍសិប្បកម្មប្រពៃណីដូចជាការត្បាញបន្ទោះ និងការគូរគំនូរលើកញ្ចក់។ សិប្បកម្មទាំងនេះមិនត្រឹមតែផ្តល់ប្រភពចំណូលស្ថិរភាពប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងមានតម្លៃវប្បធម៌ពិសេសជាប់ទាក់ទងយ៉ាងជ្រៅនឹងជីវភាពរស់នៅបន្តជាច្រើនជំនាន់មកហើយ។
តួយ៉ាង ក្រុមគ្រួសាររបស់លោក ហ្វ៊ិញ ហ្វាង យៀវ និងអ្នកស្រី ហ្វ៊ិញ ធី យ៉ាន នៅភូមិ ភឿក ក្វើយ ឃុំ ធន់ហ្វា ទីក្រុង កឹនធើ កំពុងមមាញឹកនឹងបន្ទះឫស្សី បន្ទះពក។ ដៃទាំងគូដ៏រហ័សរហួនត្បាញកន្ត្រក កញ្ឆេ។
លោក ហ្វ៊ិញ ហ្វាង យៀវ ចែករំលែកថា៖ “រីឯមុខរបរនេះ ទោះបីការងារធ្វើស្រាលក៏ដោយ ប៉ុន្តែត្រូវចំណាយពេលវេលានិងច្រើនដំណាក់កាល ទាមទារឱ្យសិប្បករមានភាពហ្មត់ចត់ ប្រុងប្រយ័ត្ន ហើយដក់អារម្មណ៍យ៉ាងពិតប្រាកដចំពោះការងារ។ ក្នុងមួយខែៗ ខ្ញុំលក់ផលិតផលបានពីរដង ដោយរកបានប្រហែល ៥ លានដុង ភាគច្រើនតាមរយៈចំណាយកម្លាំងពលកម្មយកផលជំនិញ។ ដោយសារប្រាក់ចំណូលស្ថិរភាពនេះ ខ្ញុំអាចផ្គត់ផ្គង់គ្រួសារបានកាន់តែប្រសើរឡើង”។
នៅមិនឆ្ងាយប៉ុន្មាន នៅក្បែរគុម្ពឫស្សីមួយ ក្រុមគ្រួសារសិប្បការិនី ឡឹម ធី ផេន (អាយុ ៧៥ ឆ្នាំ) នៅតែព្យាយាមត្បាញកញ្ឆេ។ ដោយដៃទាំងគូដ៏ប៉ិនប្រសប់ ដ៏ជំនាញ គាត់រក្សាចំណង់ចំណូលចិត្តបង្កើតបានជាផលិតផលមានគុណភាពខ្ពស់ដើម្បីបំពេញតម្រូវការរបស់អតិថិជន។ ក្នុងអំឡុងពេលបុណ្យចូលឆ្នាំវៀតណាម ចំនួនការបញ្ជាទិញកើនឡើងគួរឱ្យកត់សម្គាល់ ដើម្បីបំពេញតម្រូវការនៃការប្រើប្រាស់ក្នុងការវេចខ្ចប់ និងការដឹកជញ្ជូនទំនិញនៅដើមនិទាឃរដូវ។
“មូយជីវិតផ្សារភ្ជាប់ជាមួយរបរត្បាញបន្ទោះ ពេលនេះអាយុកាន់តែចាស់ហើយ ខ្ញុំនៅផ្ទះលៃពេលមើលថែចៅៗ រកប្រាក់ចំណូលបន្ថែម រក្សាសិប្បកម្មប្រពៃណីរបស់គ្រួសារ ស្របពេលរកចំណូលសេដ្ឋកិច្ចគ្រួសារ។ ពីមុន មុខរបរនេះផ្តល់ប្រាក់ចំណូលសមរម្យ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះគ្រាន់តែគ្រប់សម្រាប់ការចំណាយប្រចាំថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ។ ដោយសារឧបត្ថម្ភពីអាជ្ញាធរមូលដ្ឋានក្នុងការធ្វើឱ្យទីផ្សារមានស្ថិរភាព ទើបសិប្បកម្មបានក្លាយជាចីរភាព ហើយកំពុងត្រូវបានអភិរក្ស។ បច្ចុប្បន្ននេះ អ្នកនៅត្បាញបន្ទោះភាគច្រើនជាមនុស្សចាស់ ខណៈយុវជនជំនាន់ក្រោយកំពុងងាកចេញពីការត្បាញបន្ទោះកាន់តែឆ្ងាយ” លោកយាយ ផេន រៀបរាប់។
លោក ត្រឹន ង៉ុក ថាញ់ផុង ប្រធានគណៈកម្មាធិការប្រជាជនឃុំ ធន់ហ្វា ទីក្រុង កឹនធើ បានឲ្យដឹងថា អនុវត្តកម្មវិធីឃុំមួយផលិតផលមួយ (OCOP) បច្ចុប្បន្នឃុំមានផលិតផលពីរទទួលបានស្តង់ដារផ្កាយ ៣ គឺផ្លែទន្លាប់របស់គ្រួសារអាជីវកម្ម ថាញ់ស៊ន់ (ភូមិ ភឿកក្វើន) និងឧបករណ៍នេសាទប្រពៃណីរបស់សហករណ៍ត្បាញបន្ទោះ ធុយទ្វៀត។
ដើម្បីរក្សាមុខរបរត្បាញប្រពៃណីឲ្យនៅគង់វង្ស ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំមកនេះ គណៈកម្មាធិការបក្ស អាជ្ញាធរមូលដ្ឋានបានអនុវត្តដំណោះស្រាយជាក់ស្តែងជាច្រើន ដូចជាការរៀបចំការបណ្តុះបណ្តាលវិជ្ជាជីវៈសម្រាប់ពលករជនបទ ឧបត្ថម្ភប្រជាជនក្នុងការទទួលបានប្រាក់កម្ចីអនុគ្រោះ ការស្វែងរកទីផ្សារស្ថិរភាពសម្រាប់ផលិតផល ការតភ្ជាប់ផលិតផលសិប្បកម្មជាមួយនឹងការអភិវឌ្ឍទេសចរណ៍ក្នុងស្រុក។ ជាលទ្ធផល ទិដ្ឋភាពនៃភូមិសិប្បកម្មនៅទីនេះកំពុងមានភាពប្រសើរឡើងជាលំដាប់ នាំមកនូវក្តីសង្ឃឹមសម្រាប់និទាឃរដូវដ៏រុងរឿងនៃឃុំ ធន់ហ្វា។
និទាឃរដូវឈានមកដល់ ភូមិស្រុកផ្លាស់ប្តូរភាពរស់រានថ្មី
ក្រោមកម្តៅថ្ងៃពណ៌មាសដ៏កក់ក្តៅ បរិយាកាសផលិតកម្មនៅឃុំ អាននិញ ទីក្រុង កឹនធើ មានភាពមមាញឹក។ មានគ្រួសារកំពុងចូលដល់រដូវប្រមូលផល គ្រួសារខ្លះទើបតែបញ្ចប់រដូវដាំដុះ ហើយមានគ្រួសារជាច្រើនទៀតកំពុងមមាញឹកក្នុងការរៀបចំដីសម្រាប់ដាំដុះ។ ដោយសារការប្រមូលផលអំណោយផល ប្រជាជនមានក្តីរំភើប ហើយមានក្តីសង្ឃឹមសម្រាប់ឆ្នាំផលិតកម្មដ៏សម្បូរសប្បាយ អំណោយផលទ្វេដង។
អ្នកស្រី ត្រាង ធី អ៊ីន រស់នៅភូមិ យ៉ុងជូ ឃុំ អាននិញ ទីក្រុង កឹនធើ កំពុងព្យាយាមធ្វើការក្រោមកម្តៅព្រះអាទិត្យនិទាឃរដូវដ៏ស្រទន់ ដំណក់ញើសលើថ្ងាសសម្របជាមួយចង្វាក់ដៃដាក់គ្រាប់ពូជស្ពៃមើមនៅលើចម្ការរបស់ខ្លួន។
ដោយមានផ្ទៃដីជាង ១.០០០ ម៉ែត្រការ៉េ ដាំដុះដំណាំពីររដូវក្នុងមួយឆ្នាំ គួបផ្សំជាមួយនឹងការចិញ្ចឹមគោយកសាច់ ធ្វើស្រែ គ្រួសារអ្នកស្រីទទួលបានប្រាក់ចំណេញជាង ១០០ លានដុងជារៀងរាល់ឆ្នាំ។ ជាពិសេសក្នុងប៉ុន្មានឆ្នាំថ្មីៗនេះ ស្ពៃមើមស្រស់ត្រូវបានពាណិជ្ជករប្រមូលទិញដោយផ្ទាល់ចម្ការ ពាំនាំមកនូវអត្ថប្រយោជន៍ជាច្រើន ធ្វើឱ្យសេដ្ឋកិច្ចគ្រួសារមានស្ថិរភាព សន្យាថានឹងមាននិទាឃរដូវមួយប្រកបដោយកម្លាំងរស់រាន និងរីកចម្រើន។
ដោយមានដីទំហំ ៣ កុង ពីមុនធ្លាប់ប្រើសម្រាប់ដាំសណ្តែកសៀង និងឪឡឹកសម្រាប់ទីផ្សារចុងឆ្នាំ ប៉ុន្តែក្នុងរយៈពេលមួយឆ្នាំ ពីរឆ្នាំកន្លងមកនេះ ក្រុមគ្រួសាររបស់លោក យ៉ាញ់ អ៊ាក់ (ភូមិ កំពង់ទ្រព្យ អា ឃុំ អាននិញ) បានប្រើប្រាស់ដីទំនេរដើម្បីដាំផ្កាដង្គប់សម្រាប់លក់ក្នុងឱកាសបុណ្យចូលឆ្នាំវៀតណាម ដោយមានបរិមាណដំបូងប្រហែល ២.០០០ ផើង។
ដោយឃើញថាការដាំផ្កាប្រភេទនេះផ្តល់ផលចំណេញសេដ្ឋកិច្ចខ្ពស់ជាងបើប្រៀបធៀបទៅនឹងការដាំឪឡឹក ឆ្នាំនេះលោកក្លាហានហ៊ានទុកដីស្ទើរតែទាំងអស់ដើម្បីដាំផ្កាដង្គប់ដោយមានចំនួនជាង ៧.០០០ ផើង កើនឡើងបីដងបើប្រៀបធៀបទៅនឹងឆ្នាំមុនៗ។ តម្លៃលក់ប្រែប្រួលទៅតាមឆ្នាំនីមួយៗ ចាប់ពី ២០០.០០០ ដល់ ៣០០.០០០ ដុងក្នុងមួយផើងធំ។
លោក យ៉ាញ់ អ៊ាក់ រំពឹងថា ឆ្នាំនេះតម្លៃនឹងកាន់តែអំណោយផលជាង។ ផ្កាភាគច្រើនត្រូវបានលក់ទៅឱ្យពាណិជ្ជករ ផ្គត់ផ្គង់ទីផ្សារផ្កានៅក្នុងសង្កាត់សុកត្រាំង ទីផ្សារផ្កាផ្សេងទៀតនៅក្នុងឃុំ សង្កាត់នានាក្នុងតំបន់។ ក្រៅពីផ្កាដង្គប់ លោកក៏ដាំរុក្ខជាតិលម្អ ផ្កាកង ១០០ ដើម និងឪឡឹកផងដែរ រួមចំណែកផលិតផលចម្រុះសម្រាប់ទីផ្សារចុងឆ្នាំ។
“ការអនុវត្តគំរូដាំដុះផ្កាដង្គប់តម្រូវឱ្យមានបច្ចេកទេសជាងបើប្រៀបធៀបទៅនឹងដំណាំប្រពៃណី។ រយៈពេលដាំដុះមានប្រហែល ៥ ខែមុនពេលប្រមូលផល ក្នុងអំឡុងពេលនោះកសិករអនុវត្តបច្ចេកទេសអុជអំពូលភ្លើងដើម្បីគ្រប់គ្រងពេលវេលាចេញផ្កា ដោយធានាផ្ការីកទាន់ពេលវេលាសម្រាប់បុណ្យចូលឆ្នាំ” លោក យ៉ាញ់ អ៊ាក់ ចែករំលែក។
ដោយសារការយកចិត្តទុកដាក់របស់បក្ស រដ្ឋ រួមជាមួយនឹងការរួបរួមប្រជាជនស្រុះចិត្តគំនិត ជីវភាពរស់នៅប្រជាជន ខ្មែរ កាន់តែមានភាពប្រសើរឡើង។ ភូមិស្រុកផ្លាស់ប្តូរមុខមាត់ថ្មី ពោរពេញដោយក្តីសង្ឃឹមទៅអនាគត ដោយសារតម្លៃវប្បធម៌ប្រពៃណីត្រូវបានថែរក្សា ហើយជីវភាពរស់នៅសម្ភារៈ និងស្មារតីរបស់ប្រជាជនកើនឡើងជាលំដាប់៕
ផលិតដោយ៖ សឺន ហេង
