នៅភូមិថាឡា គ្រួសារលោក ថាច់ភី កំពុងប្រមូលផលសណ្តែកដីយ៉ាងរួសរាន់នៅលើផ្ទៃដីចំនួន ២.៥០០ ម៉ែត្រការ៉េ ទទួលបានទិន្នផលប្រហែល ៨០០ គីឡូក្រាមក្នុង ១.០០០ ម៉ែត្រការ៉េ។ ក្រោយពីដាំដុះអស់រយៈពេល ៣ ខែ កាត់ចំណាយចេញ លោកទទួលបានប្រាក់ចំណេញប្រហែល ៤ លានដុងក្នុង ១.០០០ ម៉ែត្រការ៉េ។ លើសពីនេះ គ្រួសារនេះក៏មានប្រាក់ចំណូលបន្ថែមពីការដាំម្ទេសចំនួន ៣.០០០ ម៉ែត្រការ៉េ ចិញ្ចឹមគោ ៣ ក្បាល និងជួញដូរខ្នាតតូចទៀតផង។
លោក ថាច់ភី មានប្រសាសន៍ថា ការប្រមូលផលនៅប៉ុន្មានថ្ងៃដើមរដូវបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មីគឺឆ្លៀតពេលអាកាសធាតុអំណោយផល កាត់បន្ថយការខាតបង់ និងបញ្ចប់រួចរាល់ការងារមុនថ្ងៃស្រង់ទឹកព្រះ។ “ចូលរដូវប្រមូលផល ក្រុមគ្រួសារយើងខ្ញុំបានផ្តល់ការងារ ធ្វើឱ្យពលករក្នុងស្រុកប្រហែល ៥០ ទៅ ៦០ នាក់ ប្រាក់ចំណូលចាប់ពី ១៥០.០០០ ទៅ ២០០.០០០ ដុងក្នុងមួយថ្ងៃ”។
តាំងពីព្រឹកព្រលឹម ពលករជាក្រុមៗមានមុខនៅក្នុងចម្ការសណ្តែកដីដើម្បីប្រមូលផល។ បង ថាច់ លីណា (កើតឆ្នាំ ១៩៩៦) មិនមានដីផលិតកម្មផ្ទាល់ខ្លួនទេ ធ្វើការជាមួយនឹងប្រពន្ធរៀងរាល់ថ្ងៃដើម្បីរកប្រាក់ចិញ្ចឹមជីវិត។ បងចែករំលែកថា “ប៉ុន្មានថ្ងៃនេះ ខ្ញុំនិងប្រពន្ធកំពុងឆ្លៀតពេលធ្វើការដើម្បីរកប្រាក់ចំណូលបន្ថែម សម្រាប់ទិញរបស់របរសម្រាប់ទៅវត្ត និងផ្គត់ផ្គង់ជីវភាពគ្រួសារ។ មានការងារពេលណា គឺយើងទទួលធ្វើការងារនៅពេលនោះ សូម្បីតែបុណ្យចូលឆ្នាំក៏មិនឈប់សម្រាកដែរ។ ជាមួយនឹងការប្រមូលផលសណ្តែកដី ប្រាក់ចំណូលរបស់ប្តីប្រពន្ធគាត់រកបានប្រហែល ៣០០.០០០ ដុងក្នុងមួយថ្ងៃ” ។
មិនត្រឹមតែគ្រួសាររបស់បង លីណា ទេ ពលករជាច្រើនធ្វើការតាមរដូវកាលនៅក្នុងភូមិនៅតែបន្តធ្វើការក្នុងអំឡុងប៉ុន្មានថ្ងៃដើមឆ្នាំថ្មីដែរ។ ដោយសារតែពួកគាត់ពឹងផ្អែកលើប្រាក់ឈ្នួលប្រចាំថ្ងៃ ការឈប់សម្រាកនឹងប៉ះពាល់ដល់ប្រាក់ចំណូលរបស់គ្រួសារ ដូច្នេះអ្នកភូមិភាគច្រើនផ្តោតលើការធ្វើការជាមុនសិន ហើយបន្ទាប់មកទើបចូលរួមពីធីបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មី។
យោងតាមលោក ហ្វិញ វ៉ាន់មិញ ប្រធានគណៈកម្មការប្រជាជនភូមិថាឡា ភូមិទាំងមូលមាន ៤៣៩ ក្រុមគ្រួសារ ក្នុងនោះជនរួមជាតិខ្មែរជាង ៨០%។ ភូមិមានដីកសិកម្មចំនួន ២៧៥ ហិកតា ក្រៅពី ១៧៥ ហិកតាសម្រាប់ធ្វើស្រែ ផ្ទៃដីភាគច្រើនដែលនៅសល់មកត្រូវបានប្រជាជនដាំដំណាំបន្លែបង្ការផ្សេងៗ។
ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំជិតៗនេះ ដោយសារការរកស៊ីចិញ្ចឹមជីវិតយ៉ាងចម្រុះ គំរូផលិតកម្មជាច្រើនបានរួមចំណែកដោះស្រាយការងារធ្វើ បង្កើនប្រាក់ចំណូលសម្រាប់ប្រជាជន។ ចំនួនក្រុមគ្រួសារក្រីក្របានថយចុះយ៉ាងខ្លាំង ពីជាង ៦០ ក្រុមគ្រួសារក្នុងឆ្នាំ ២០២០ ចុះមកត្រឹម ៥ ក្រុមគ្រួសារប៉ុននោះនាពេលបច្ចុប្បន្ន។ មូលដ្ឋានខិតខំលុបបំបាត់ ១០០% ក្រុមគ្រួសារក្រីក្រនៅក្នុងឆ្នាំនេះ។ ក្រៅពីសណ្តែកដី ដំណាំពោតពូជឆ្នាំនេះបាននាំមកក្តីរីករាយយ៉ាងខ្លាំងដល់ក្រុមគ្រួសារខ្មែរជាច្រើននៅក្នុងឃុំឡុងហ៊ីប។ ទាំងទិន្នផល និងតម្លៃលក់កើនឡើងបើប្រៀបធៀបទៅនឹងរដូវកាលមុន ដូច្នេះហើយប្រជាកសិករទទួលបានប្រាក់ចំណេញយ៉ាងល្មមសមគួរ។
លោក ថាច់សាង ប្រធានក្រុមសហការដាំដុះស្រូវ និងពោតពូជនៅភូមិយ៉ុងចាញ់បេ មានប្រសាសន៍ ក្រុមសហការមានជាង ៦០ សមាជិក ដាំដុះពោតពូជលើផ្ទៃដីប្រហែល ៣០ ហិកតា។ ឆ្នាំនេះ ដោយសារប្តូរទៅដាំពូជថ្មី និងភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងជាមួយសហគ្រាសដែលធានាទិញក្នុងតម្លៃ ១៦.០០០ ដុងមួយគីឡូក្រាម កើនឡើងជាងប្រហែល ៣.០០០ ដុងមួយគីឡូក្រាមបើប្រៀបធៀបជាមួយនឹងរយៈពេលមុន។ ទិន្នផលសម្រេចបានជាង ១ តោន ១.០០០ ម៉ែត្រការ៉េ កើនឡើង ៣០០ ទៅ ៤០០ គីឡូក្រាម ១.០០០ ម៉ែត្រការ៉េ បើប្រៀបធៀបទៅនឹងពូជចាស់ ទទួលបានប្រាក់ចំណេញជាង ៧ លានដុង ១.០០០ ម៉ែត្រការ៉េ។ លោក សាង រៀបរាប់ប្រាប់ “ដំណាំពោតពូជឆ្នាំនេះទទួលបានផល ហើយលក់បានថ្លៃ មាមីងកសិករសប្បាយចិត្តខ្លាំងណាស់”។
ឃុំឡុងហ៊ីបគឺជាមូលដ្ឋាននៅឆ្ងាយដាច់ស្រយាលមួយក្នុងខេត្តវិញឡុង ដោយមានផ្ទៃដីធម្មជាតិជាង ៦.៥០០ ហិកតា មានចំនួន ២២ភូមិ មានប្រជាជនជាង ៧.២០០ ក្រុមគ្រួសារ និងជាង ៣០.០០០ នាក់ ក្នុងនោះជនជាតិខ្មែរមានជាង ៨២%។ ការរស់នៅរបស់ប្រជាជនភាគច្រើនពឹងផ្អែកទៅលើផលិតកម្មកសិកម្ម ដោយដំណាំដាំដុះ និងការចិញ្ចឹមសត្វជាមុខរបរចម្បង។
ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំកន្លង ដោយមានការវិនិយោគ និងការយកចិត្តទុកដាក់ពីមជ្ឈិមនិងមូលដ្ឋាន រួមជាមួយនឹងការដំណើរការប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពនៃកម្មវិធីគោលដៅជាតិ ជាពិសេសគឺកសាងជនបទថ្មី គោលនយោបាយជនជាតិ ប្រព័ន្ធហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធចាំបាច់ដូចជា ចរាចរណ៍ជនបទ សាលារៀន មណ្ឌលសុខភាព ភ្លើងអគ្គិសនី ប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រត្រូវបានកែលម្អបន្តិចម្តងៗ ការរស់នៅរបស់ប្រជាជនក៏ត្រូវបានកែលម្អឱ្យល្អប្រសើរឡើងពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ។
លោក ង្វៀន ខាញ់ហ្វា ប្រធានគណៈកម្មាធិការប្រជាជនឃុំឡុងហ៊ីបមានប្រសាសន៍ មូលដ្ឋានកំពុងផ្តោតលើការជំរុញការផ្លាស់ប្តូររចនាសម្ព័ន្ធផលិតកម្ម និងអភិវឌ្ឍន៍គំរូភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងនឹងការប្រើប្រាស់ផលិតផល ឆ្លងតាមរយៈនោះបង្កើនប្រាក់ចំណូលរបស់ប្រជាជនបន្តិចម្តងៗ។ ជាពិសេស គំរូនៃការដាំពោតពូជដែលមានកិច្ចព្រមព្រៀងធានាទិញកំពុងផ្តល់លទ្ធផលជាក់ស្តែង រួមចំណែកបង្កើតការងារធ្វើ និងស្ថិរភាពការរស់នៅរបស់ប្រជាជនជាច្រើនក្រុមគ្រួសារ។
តាមមន្ទីរកិច្ចការជនជាតិ និងសាសនាខេត្តវិញឡុង ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំកន្លងមក ខេត្តបានយកចិត្តទុកដាក់ខ្លាំងចំពោះការអនុវត្តគោលនយោបាយជនជាតិ និងកម្មវិធីគោលដៅជាតិប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពសម្រាប់អភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ច - សង្គមនៅតំបន់ជនជាតិ។ ក្នុងអំឡុងឆ្នាំ ២០២១ - ២០២៥ ខេត្តបានវិនិយោគលើការសាងសង់សំណង់ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធចាំបាច់រាប់រយសំណង់ ឧបត្ថម្ភកន្លែងស្នាក់នៅ ដីធ្លី ផ្លាស់ប្តូរវិជ្ជាជីវៈ និងបង្កើតការងាររកស៊ីចិញ្ចឹមជីវិតសម្រាប់ប្រជាជន រួមចំណែកកាត់បន្ថយអត្រាភាពក្រីក្រក្នុងចំណោមបងប្អូនជនជាតិយ៉ាងច្រើន។ ដល់ចុងឆ្នាំ២០២៥ ខេត្តទាំងមូលមានក្រុមគ្រួសារក្រីក្រនៅត្រឹម ១.១១៩ ក្រុមគ្រួសារប៉ុននោះ ស្មើនឹង ១,១៦% ចំនួនក្រុមគ្រួសារប្រជាជនសរុបរបស់ខេត្ត។
យោងតាមលោកស្រី ថាច់ ធីធូហា នាយិកាមន្ទីរកិច្ចការជនជាតិ និងសាសនាខេត្តវិញឡុងឱ្យដឹងថា រួមជាមួយនឹងការវិនិយោគហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ មូលដ្ឋានផ្តោតលើការជួយឧបត្ថម្ភការងាររកស៊ីចិញ្ចឹមជីវិត ការបណ្តុះបណ្តាលវិជ្ជាជីវៈ ដោះស្រាយការងារធ្វើ និងការលើកកម្ពស់គុណភាពប្រភពធនធានមនុស្សនៅតំបន់បងប្អូនជនជាតិ។ គំរូផលិតកម្មសមស្របជាច្រើនត្រូវបានដំណើរការ ជួយប្រជាជនស្ថិរភាពជីវភាពបន្តិចម្តងៗ និងរួចផុតពីភាពក្រីក្រប្រកបដោយស្ថិរភាព។
ចំពោះជនរួមជាតិខ្មែរនៅវិញឡុង ការធ្វើការនៅដើមឆ្នាំថ្មីមិនត្រឹមតែជាការរកប្រាក់ចិញ្ចឹមជីវិតប៉ុននោះទេ ថែមទាំងជាការត្រៀមខ្លួនរៀបចំពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មីយ៉ាងបរិបូរទៀតផង មុនពេលចូលរួមជាមួយក្រុមគ្រួសារធ្វើពិធីសំខាន់ៗនៅវត្តអារាម ដោយមានក្តីសង្ឃឹមសម្រាប់ឆ្នាំថ្មីប្រកបដោយភាពសម្បូរ សប្បាយ សុភមង្គល៕
អត្ថបទ និងរូបថត៖ ថាញ់ហ្វា
ប្រែសម្រួល៖ អៀងថាន់
