ប្អូន Abu Bakar (សិស្សសាលាថ្នាក់ទី ១C សាលាបឋមសិក្សា ឡេ វ៉ាន់តាម សង្កាត់ តីនិញ) អួតបង្ហាញអត្ថបទសរសេរភាសា វៀតណាម របស់ខ្លួនដោយរីករាយហើយនិយាយថា “កូនចូលចិត្តរៀនភាសា វៀតណាម។ អ្នកគ្រូបង្រៀនងាយយល់ កន្លែងណាពិបាកអ្នកគ្រូក៏ពន្យល់ឡើងវិញដោយមាតុភាសារបស់កូន។ ឥឡូវនេះកូនលែងខ្លាចទៀតហើយ”។ ក្តីសប្បាយរីករាយនោះមិនមែនគ្រាន់តែជារឿងចេះអាន ចេះសរសេរប៉ុននោះទេ។ ទាំងនោះក៏ជាពេលវេលាដែលកុមារទាំងឡាយចាប់ផ្តើមជឿជាក់លើខ្លួនឯងសម្របខ្លួនជាមួយមិត្រភក្ដិ មានអារម្មណ៍ថាខ្លួនអាស្រ័យទៅលើបរិយាកាសសាលារៀនទៀតផង។
យោងតាមលោក បូយ ទន់ហាយ អនុប្រធានមន្ទីរអប់រំនិងបណ្តុះបណ្តាលខេត្ត តីនិញ ប្រសិនបើមានការជួយឧបត្ថម្ភទាន់ពេលវេលាតាំងពីដំណាក់កាលដំបូង កុមារជនជាតិភាគតិចងាយជួបនឹងការលំបាកយ៉ាងខ្លាំងនៅពេលឈានចូលរៀនថ្នាក់ទី មួយ ជាពិសេសក្នុងការប្រើប្រាស់ភាសា វៀតណាម - ឧបករណ៍សំខាន់ដើម្បីក្រេបយកចំណេះដឹង។ ប្រការនេះមិនត្រឹមតែប៉ះពាល់ដល់លទ្ធផលរៀនសូត្រគ្រាដំបូងប៉ុននោះទេ ថែមទាំងជះឥទ្ធិពលរយៈពេលវែងដល់ការអភិវឌ្ឍគ្រប់ជ្រុងជ្រោយរបស់កុមារទៀតផង។ ចំណុចគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍នៃកម្មវិធីគឺមិនអភិក្រមតាមបែប "បង្រៀនអក្សរ" ប្រពៃណីតែផ្តល់អាទិភាពដល់វិធីសាស្ត្រដែលសមស្របជាមួយចិត្តសាស្ត្រវ័យអាយុ។ កុមារបានរៀនចំណាំចំពោះភាសា វៀតណាម ឆ្លងតាមរយៈការស្តាប់ ការនិយាយ ប្រាស្រ័យទាក់ទង កម្សាន្តសប្បាយ។
តាំងពីតួអក្សរដ៏សាមញ្ញៗ ដំណើរសិក្សាមួយកាន់តែធំថែមទៀតកំពុងបើកចេញ - ដំណើរនៃពុទ្ធិ នៃសមាហរណកម្មនិងរបស់បំណងប្រាថ្នាឈោងឈានឡើងដ៏ក្លៀវក្លា ប៉ុន្តែនៅតែរក្សាបានអត្តសញ្ញាណវប្បធម៌ជាតិដដែល៕
អត្ថបទនិងរូបថត៖ មិញភូ - ទីភ្នាក់ងារព័ត៌មានវៀតណាម
ប្រែសម្រួល៖ ពេជ្រពិសិដ្ឋ
