ជាមនុស្សម្នាក់ក្នុងចំណោមមនុស្សដ៏តិចតួចបំផុតនៅមានសមត្ថភាពប្រើភាសា អើឌូ នៅភូមិ វ៉ាងម៉ូន (ឃុំ ង៉ាមៃ ង៉េអាន) ព្រឹទ្ធាចារ្យភូមិ ឡ វ៉ាន់កឿង បាននិយាយថា៖ ក្នុងដួងព្រលឹងរបស់ជនជាតិ អ៊ើឌូ នៅពេលណាមានផ្គរលាន់នោះគឺជាអំឡុងពេលឈានចូលឆ្នាំថ្មី។
ជនជាតិ អ៊ើឌូ ធ្វើពិធីទទួលផ្គរលាន់ដើម្បីបួងសួងសុំភូមិនិគមសុខក្សេមក្សាន្ត ភ្លៀងខ្យល់អំណោយផល រដូវកាលផ្តល់ផលទ្វេដង សុខភាពល្អគ្រប់ៗ គ្នា។ ពិធីទទួលផ្គរលាន់ដើមឆ្នាំត្រូវបានអ្នកភូមិរៀបចំឡើងនៅចំកណ្តាលភូមិ ទាក់ទាញមនុស្សម្នាចូលរួមយ៉ាងច្រើនកុះករនិងប្រព្រឹត្តឡើងរយៈពេលពី ២ ទៅ ៣ ថ្ងៃ។
បង ឡ វ៉ាន់ហ៊ុង ជនជាតិ អ៊ើឌូ ភូមិ វាំងម៉ូន ឃុំ ង៉ាមៃ ចែករំលែកថា៖ ព្រឹកព្រលឹមដំបូងបង្អស់បន្ទាប់ពីថ្ងៃមានផ្គរលាន់ បូជាចារ្យរបស់ភូមិវាយឃ្មោះប្រកាសភូមិនិគមនឹងរៀបចំទទួលផ្គរលាន់គឺអ្នកភូមិប្រញាប់នាំយករបស់របរប្រើប្រាស់ប្រចាំថ្ងៃនិងពងមាន់ទាំងឡាយចេញទៅជ្រោះទឹក ណឹមង៉ឹន ខាងក្រោយភូមិដើម្បីជូតសម្អាត លាង ដុសស្អាតបាតហើយលុបមុខ លាងដៃលាងជើង កក់សក់ដើម្បីលាងជម្រះ ជំរុះចោលអព្វមង្គលទុក្ខកង្វល់របស់ឆ្នាំចាស់។
ស៊ុតមាន់ទាំងឡាយត្រូវបានលាងជ្រះដោយទឹកត្រជាក់ដើម្បីប្រាថ្នាអោយគ្រប់យ៉ាងរីកដុះដាល កើតកាលវាលគុម្ព ភ្លៀងខ្យល់អំណោយផល។ មនុស្សគ្រប់គ្នាធ្វើដំណើរចេញទៅជ្រោះទឹក នាំគ្នាសាកសួរ ជូនពរគ្នាបានសេចក្តីល្អប្រសើរសំណាងល្អ មានសុខភាពគ្រប់ៗ ប្រការស្វិតស្វាញដើម្បីធ្វើស្រែចម្ការច្បារដំណាំបានច្រើន។ មនុស្សគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែមានអារម្មណ៍ថាសប្បាយរីករាយ រំភើបចិត្តនិងជឿថាឈានចូលឆ្នាំថ្មីនឹងជួបសំណាងល្អបរិបូរ។
បន្ទាប់ពីធ្វើពិធីលាងសម្អាតរឿងអាក្រក់ៗរបស់ឆ្នាំចាស់នៅជ្រោះទឹកដ៏ពិសិដ្ឋ ណឹមង៉ឹន អ្នកភូមិនឹងត្រឡប់ទៅទីតាំងធ្វើពិធីកិច្ចសែនសុំលាភសំណាងល្អវិញក្នុងថ្ងៃដំបូងឈានចូលឆ្នាំថ្មី។ សែនភូមិគឺជាពិធីដំបូងក្នុងពិធីបុណ្យផ្គរលាន់ដើមឆ្នាំរបស់ជនជាតិ អ៊ើឌូ។ គ្រូសែនដោយមានតួនាទីសាមីដើមពិធីនឹងសូត្រស្មូតគាថាបួងសួងជូនដំណឹងនិងសុំការអនុញ្ញាតពីអ្នកតាម្ចាស់ដី នទីទេវតា រុក្ខទេវតាអនុញ្ញាតឲ្យប្រជាជនធ្វើពិធីនិងកម្សាន្តសប្បាយនៅលើភូមិសាស្ត្រ។ រួចហើយពិធីសែនភូមិបញ្ចប់ មនុស្សគ្រប់ៗ គ្នានាំគ្នាទទួលលាភសក្ការៈ ពិសាស្រាអេក ជូនពរគ្នាជួបតែសំណាងល្អ។
បន្ទាប់ពីពិធីសែនភូមិជាពិធីថ្វាយព្រះឥន្ទ្រនិងសែនជញ្ជាត់ព្រលឹងឱ្យអ្នកភូមិ។ គ្រូសែន ឡ វ៉ាន់កឿន បានឱ្យដឹងថា គ្រឿងរណ្តាប់អ្នកភូមិសែនជូនសុទ្ធតែជាមុខអាហារប្រពៃណីតាំងពីបុរាណកាលមកត្រូវបានបន្សល់ទុកជាច្រើនជំនាន់មកហើយរបស់បងប្អូនជនជាតិ អ៊ើឌូ ត្រូវបានរៀបដាក់នៅលើស្ពកពីរត្បាញដោយផ្តៅ ឫស្សីហើយទ្រាប់ស្លឹកចេកព្រៃដើម្បីបង្ហាញពីទឹកចិត្តស្មោះសររបស់អ្នកភូមិចំពោះបុព្វបុរស ព្រះឥន្ទ្រ។ គ្រឿងរណ្តាប់រួមមាន៖ ក្បាលជ្រូកស្ងោរ ត្រីទឹកជ្រោះអាំង សាច់ស្ងោរគ្រប់ប្រភេទ បាយក្រឡានពណ៌ស្វាយ ស្រា ស ដាក់ក្នុងបំពង់ពកព្រៃ ស្លែថ្ម ចេកខ្ចី ញាំត្រី ស្លឹកត្រាវ ស្លទំពាំង មាន់ស្ងោរ បាយដំណើប ម៉ក់ត្រីជាដើម។ មុខអាហារទាំងនេះសុទ្ធតែជារបស់ប្រជាជនក្នុងភូមិយកមកដើម្បីសែនជូន។
ក្នុងអំឡុងពេលពិធីថ្វាយព្រះឥន្ទ្រនិងបុព្វការីជនប្រព្រឹត្តឡើង គ្រូសែនស្មូតគាថាបួងសួងដើម្បីសុំឱ្យព្រះឥន្ទ្រ បុព្វការីជនមកសេពសោយគ្រឿងរណ្តាប់និងប្រោសប្រទានឱ្យភូមិនិគមបានសុខក្សេមក្សាន្ត ត្រជាក់ត្រជុំបរិបូរ ភ្លៀងខ្យល់អំណោយផល ធម្មជាតិលូតលាស់ល្អ មនុស្សគ្រប់គ្នាក្នុងភូមិសាមគ្គីភាព សុខភាពបរិបូរ ងាយស្រួលគ្រប់កិច្ចការងារ។ ស្របពេលនោះដែរ ពិធីសែនក៏មានគោលបំណងសម្តែងទឹកចិត្តរំលឹកគុណដល់បុព្វការីជន អ្នកដែលបានមានគុណបំណាច់បង្កបង្កើត កសាងភូមិនិគម។ ក្រោយពីពិធីសែន គ្រូសែននឹងធ្វើពិធីជញ្ជាត់ព្រលឹង ដាក់ឈ្មោះ និងចងសរសៃអំបោះពណ៌ខ្មៅនៅកដៃឱ្យមនុស្សរាល់គ្នាដោយមានអត្ថន័យបួងសួងសុំអោយមានកម្លាំងមាំមួនរហូត។
បញ្ចប់ពិធីសែនទទួលផ្គរលាន់ដើមឆ្នាំនេះ សហគមន៍ជនជាតិ អ៊ើឌូ ឈានចូលផ្នែកលេងកម្សាន្តដោយមានការរៀបចំល្បែងប្រជាប្រិយ រាំរែក ច្រៀងចម្រៀង វាយឃ្មោះ លោតគោះអង្រែ ។ល។ ក្នុងបរិយាកាសសាមគ្គីភាព សប្បាយរីករាយ ចុះសម្រុង សំឡេងផុសផុលលាន់រំពងបន្លឺឡើងពេញព្រៃភ្នំ ភូមិនិគម។
គ្រូសែន ឡ វ៉ាន់កឿន ភូមិ វាំងម៉ូន ឃុំ ង៉ាមៃ ខេត្ត ង៉េអាន បានឱ្យដឹងថា ពីបុរាណកាលមកនៅពេលដែលជនជាតិ អ៊ើឌូ នៅតែរស់នៅដាច់ដោយឡែកក្នុងព្រៃ ដោយសារមិនទាន់មានប្រតិទិនបានជាបុព្វបុរសរបស់ជនជាតិ អ៊ើឌូ មិនដឹងថាអំឡុងពេលណាគឺដល់ចូលឆ្នាំថ្មី។ ដោយសារហេតុដូច្នេះហើយពួកគាត់យកសំឡេងផ្គរលាន់ជាសញ្ញាដើម្បីចាប់ផ្ដើមឆ្នាំថ្មី។ ក្នុងឱកាសនេះ អ្នកភូមិបានប្រារព្ធពិធីទទួលផ្គរលាន់ដើមឆ្នាំ កូនចៅ បងប្អូន សាច់ញាតិ វង្សត្រកូលធ្វើការរកស៊ីឆ្ងាយពីស្រុកកំណើតសុទ្ធតែត្រឡប់មកមូលមីគ្រប់ៗ គ្នាដើម្បីរំឭកដល់អំពីដើមកំណើត។
បច្ចុប្បន្ននេះ ជនជាតិ អ៊ើឌូ គឺជាជនជាតិមួយក្នុងចំណោម ៥ ជនជាតិមានចំនួនមនុស្សតិចតួចបំផុតក្នុងប្រទេសទាំងមូល រស់នៅប្រមូលផ្តុំភូមិ វាំងម៉ូន ឃុំ ង៉ាមៃ (ខេត្ត ង៉េអាន) ដោយមានក្រុមគ្រួសារជាង ១០០ គ្រួ មនុស្សជិត ៣៥០ នាក់។ ក្នុងអំឡុងឆ្នាំកន្លងទៅ ទទួលបានការយកចិត្តទុកដាក់របស់រដ្ឋ អាជ្ញាធរគ្រប់លំដាប់ថ្នាក់បានជាជីវភាពវប្បធម៌ ស្មារតី របបវប្បធម៌របស់មាមីងបងប្អូនជនជាតិ អ៊ើឌូ ត្រូវបានលើកកម្ពស់កាន់តែច្បាស់ក្រឡែតពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ។ ជាពិសេស មាមីងបងប្អូនជនជាតិ អ៊ើឌូ តែងតែមានគំនិតថែរក្សាលើកស្ទួយតម្លៃអត្តសញ្ញាណវប្បធម៌ ពិសេសដាច់ដោយឡែកអំពីទំនៀមទម្លាប់វប្បធម៌ ជំនឿរបស់សហគមន៍ជនជាតិ។
រហូតមកទល់ពេលនេះ ង៉េអាន មានបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌អរូបីជាតិចំនួន ១៤ ហើយ។ ក្នុងចំណោមនោះ មានចម្រៀងប្រជាប្រិយ វី និង យ៉ាំ ង៉េទិញ (ត្រូវបានក្រសួងវប្បធម៌ កីឡា និងទេសចរណ៍ដាក់បញ្ចូលក្នុងបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌អរូបីជាតិឆ្នាំ ២០១២) ត្រូវបាន UNESCO លើកតម្កើងជាបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌អរូបីតំណាងនៃមនុស្សជាតិកាលពីខែ វិច្ឆិកា ឆ្នាំ ២០១៤។ បេតិកភណ្ឌទាំងនេះសុទ្ធតែមានតម្លៃពិសេសអំពីផ្នែកប្រវត្តិសាស្ត្រ លក្ខណៈមនុស្សសាស្ត្រនិងវិចិត្រសិល្បៈ រួមចំណែកបង្កើនភាពសម្បូរបែបឃ្លាំងទ្រព្យវប្បធម៌ប្រពៃណីនៃស្រុកទេស ង៉េ ព្រមទាំងបញ្ជាក់អត្តសញ្ញាណវប្បធម៌តំបន់ភូមិភាគក្នុងផ្ទាំងគំនូរចម្រុះនៃវប្បធម៌ វៀតណាម។ បេតិកភណ្ឌទាំងអស់នឹងបង្កើតលក្ខខណ្ឌដើម្បីមូលដ្ឋានអភិរក្ស លើកស្ទួយតម្លៃវប្បធម៌ល្អឯករបស់ជនជាតិទាំងឡាយក្នុងភូមិសាស្រ្តផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងការអភិវឌ្ឍទេសចរណ៍ប្រកបដោយចីរភាព៕
អត្ថបទ៖ ហាយអាន រូបថត៖ ស៊ន់តៀន
ប្រែសម្រួលនិងបញ្ចូលទិន្នន័យ៖ យ័ញលើយ - លឺ ធីអៀនថាញ់
