ការជំពាក់ជំពិនអំពីផ្លូវច្បាប់ ប្រភពទុន រុះរើធារដី តាំងទីលំនៅឡើងវិញ និងយន្តការអនុវត្តមិនទាន់ស៊ីសង្វាក់គ្នា កំពុងក្លាយជា “កំណួច” ដ៏ធំ បណ្តាលឱ្យគម្រោងជាច្រើនអូសបន្លាយជាច្រើនឆ្នាំ។
ការរាំងស្ទះផ្លូវច្បាប់
ក្នុងរយៈពេលច្រើនឆ្នាំកន្លង ទីក្រុង ហូ ជីមិញ អនុវត្តការកែលម្អតុបតែងទីក្រុងជាបន្តបន្ទាប់ ប៉ុន្តែជួបពិបាកយ៉ាងខ្លាំងអំពីផ្លូវច្បាប់។ យោងតាមវិទ្យាស្ថានស្រាវជ្រាវអភិវឌ្ឍន៍ទីក្រុង ភូមិសាស្រ្តទាំងមូលមានផ្ទះនៅជាប់មាត់ព្រែក ប្រឡាយប្រហែលជាង ៣៤.៧០០ ខ្នង ប៉ុន្តែមានតែប្រមាណ ២៥% ប៉ុននោះដែលមានលិខិតអនុញ្ញាតការសាងសង់ស្របច្បាប់ ហើយភាគច្រើនមិនគ្រប់លក្ខខណ្ឌទទួលសំណង។ មេធាវី ត្រឹន អាញ់ទន់ បានឱ្យដឹងថា បទប្បញ្ញត្តិនៅក្នុងច្បាប់ភូមិបាលឆ្នាំ ២០២៤ មិនមានការសងសំណងលើដីធ្លីចំពោះលំនៅដែលបំពានលើច្រករបៀង ឬដីចាក់លុបព្រែក ប្រឡាយនោះទេ ដោយគ្រាន់តែផ្តល់ឧបត្ថម្ភប៉ុននោះ ព្រោះនេះជាសម្បត្តិសាធារណៈ។
ការអនុវត្តជាក់ស្តែងនៅស្មុគស្មាញដោយសារក្រុមគ្រួសារជាច្រើនបានទិញនិងលក់តាមរយៈលិខិតសរសេរដោយដៃ មិនទាន់មានឯកសារគ្រប់គ្រាន់ ធ្វើឱ្យអូសបន្លាយពេលរៀបចំឯកសារ។ យោងតាមលោក ដាម ញ៉ឹតក្វាង (សង្កាត់ យ៉ាឌិញ) ករណីប្រតិបត្តិការក្រោយថ្ងៃទី ១ ខែ កក្កដា ឆ្នាំ ២០១៤ មានកម្រិតឧបត្ថម្ភទាបជាងការរំពឹងទុក ធ្វើឱ្យប្រជាជនមិនទាន់ស្រុះចិត្តគំនិតប្រគល់ធារដី។ ក្រៅពីនេះ ចំណាយថវិកាសម្រាប់សងសំណងកើនឡើងខ្ពស់ហួសពីការគ្រោងថវិកាកាលពីដំបូង និងរយៈពេលប្រមូលទុនមកវិញអូសបន្លាយយូរក៏ធ្វើឱ្យសហគ្រាសមានការក្រែងរអែងខ្លះដែរនៅពេលចូលរួមទម្រង់រូបភាពដៃគូសាធារណៈ - ឯកជន។
ប្រជាជននៅតែមានកង្វល់
គោលនយោបាយសងសំណង និងការតាំងលំនៅឡើងវិញមិនទាន់បង្កើតបានការស្រុះចិត្តគំនិតគ្នាខ្លាំងនៅឡើយ។ ប្រជាជនជាច្រើនក្រុមគ្រួសារយល់ថា ចំនួនទឹកប្រាក់ឧបត្ថម្ភនាពេលបច្ចុប្បន្នមិនគ្រប់សម្រាប់ទិញផ្ទះថ្មីក្នុងបរិបទដែលតម្លៃអចលនទ្រព្យកើនឡើងខ្ពស់។ ឧបមាដូចជា អ្នកស្រី ង្វៀន ធីមីធុយ (សង្កាត់ យ៉ាឌិញ) ចែករំលែកថា ផ្ទៃដីដែលត្រូវគិតគូរទូទាត់សងសំណងទាបជាងតថភាពជាក់ស្តែង នឹងទឹកប្រាក់ជាង ២ ពាន់លានដុងគឺពិបាកខ្លាំងណាស់ក្នុងការទិញកន្លែងស្នាក់នៅថ្មី។ ដូចគ្នាដែរ អ្នកស្រី ហូ ង៉ុកធុយ ព្រួយបារម្ភនៅពេលគ្រួសារមានសមាជិកច្រើន ប៉ុន្តែទទួលបានសិទ្ធិចុះឈ្មោះដីតាំងទីលំនៅឡើងវិញបានតែមួយចំណែកប៉ុននោះ សង្ឃឹមថាអាជ្ញាធរពិចារណាបន្ថែមចំណែកទិញផ្ទះសង្គមកិច្ច។
បន្ថែមពីនោះ ពលករមានប្រាក់ចំណូលទាបនៅប្រឈមមុខនឹងសម្ពាធទៅលើចំណាយក្នុងការប្រជុំជីវភាព ការងារធ្វើ និងចម្ងាយឆ្ងាយពីកន្លែងធ្វើការ សាលារៀននៅពេលរើបញ្ជូនទៅរស់នៅតំបន់តាំងទីលំនៅឡើងវិញ។ បណ្តាអ្នកជំនាញការបានសង្កត់ធ្ងន់ថា ប្រសិនបើមិនដោះស្រាយបញ្ហាការងាររកស៊ីចិញ្ចឹមជីវិតបានល្អទេ ហានិភ័យទន្ទ្រានយកដីងាយនឹងកើតឡើងណាស់។ បន្ថែមពីនេះ បែបបទរដ្ឋបាលវិនិយោគស្មុគស្មាញឆ្លងកាត់ច្រើនមន្ទីរ ផ្នែក មូលដ្ឋានតែមួយជំហានមានភាពយឺតយ៉ាវក៏ជះឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងដល់វឌ្ឍនភាពនៃគម្រោងទាំងមូលដែរ៕
អត្ថបទបញ្ចប់៖ គោលនយោបាយ និងប្រភពកម្លាំងស្ទុះផ្លោះ
អត្ថបទនិងរូបថត៖ អានហៀវ
ប្រែសម្រួល៖ ចន្ថា
