ការផ្លាស់ប្តូរធំបំផុតនៅ សុងឡុក គឺគំនិតផលិតកម្មរបស់ប្រជាជនតែម្តង។ ជំនួសឲ្យការដាំដុះបែបប្រពៃណី បងប្អូនជនជាតិ ខ្មែរ បានចេះប្រើប្រាស់វិទ្យាសាស្ត្រ - បច្ចេកទេសទៅក្នុងផលិតកម្ម បង្វែររចនាសម្ព័ន្ធដំណាំដាំដុះ សត្វចិញ្ចឹម។ អាស្រ័យដោយប្រភពទុនអនុគ្រោះពីធនាគារគោលនយោបាយសង្គម និងការរួមដំណើររបស់សមាគមសហព័ន្ធនារីឃុំ ក្រុមគ្រួសារជាច្រើនបានស្ទុះផ្លោះឈោងឈានឡើង។
រឿងរ៉ាវរួចផុតពីភាពក្រីក្រក្លាយជាអ្នកមានទាំងឡាយ លេចមុខកាន់តែច្រើនឡើងពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ។ នោះគឺក្រុមគ្រួសារលោកស្រី ថាច់ ធីចន្ថា អាស្រ័យដោយមានខ្ទង់ប្រាក់កម្ចីចំនួន ៣៥ លានដុងបានក្លៀវក្លាកែលម្អដីធ្លី ដំឡើងប្រព័ន្ធស្រោចស្រពទឹកសន្សំសំចៃសម្រាប់ដាំបន្លែបង្ការរយៈពេលខ្លី បើកទូលាយផលិតកម្មពីមួយជំហានទៅមួយជំហាន ប្រើប្រាស់បច្ចេកទេសដាំដុះសមស្រប។ គំរូផលិតកម្មនេះបានជួយឲ្យគ្រួសាររបស់លោកស្រីរួចផុតពីភាពក្រីក្រ និងរស់នៅប្រកបដោយស្ថិរភាព។
ក៏ផ្តើមពីប្រភពឥណទានអនុគ្រោះ គ្រួសារលោកស្រី ថាច់ ធីអ្វាញ់ បានវិនិយោគទៅលើការចិញ្ចឹមគោបន្តពូជហើយ បច្ចុប្បន្នមានហ្វូងគោចំនួន ២៦ ក្បាល មួយឆ្នាំៗ រកបានប្រាក់ចំណូលប្រហែល ១៨០ លានដុងអាស្រ័យដោយលក់កូនគោចិញ្ចឹមបាន។ មានប្រភពចំណូលស្ថិរភាព លោកស្រី អ្វាញ់ កែលម្អចម្ការដំណាំមិនសូវផ្ដល់ផល បើកទូលាយផ្ទៃដី និងធ្វើពិពិធកម្មការងាររកស៊ីចិញ្ចឹមជីវិត។
សេដ្ឋកិច្ចអភិវឌ្ឍនាំឱ្យមុខមាត់ជនបទផ្លាស់ប្តូរលោតផ្លោះ។ ផ្លូវបែកភក់ជ្រាំទាំងឡាយកាល ពីជំនាន់ដើមត្រូវបានជំនួសដោយផ្លូវបេតុងស្អាតបាត ស្រឡះស្រឡំ។ ប្រព័ន្ធភ្លើងអគ្គិសនី សាលារៀន មូលដ្ឋានសុខាភិបាលត្រូវបានវិនិយោគព្រមៗ គ្នា។ ជីវភាពវប្បធម៌ស្មារតីរបស់ប្រជាជនក៏បានលើកកម្ពស់យ៉ាងច្បាស់ក្រឡែតផងដែរ។ល។ ដល់ចុងឆ្នាំ ២០២៥ ទូទាំងឃុំនៅត្រឹមតែ ៥១ ក្រុម គ្រួសារក្រីក្រប៉ុននោះ (ស្មើនឹង ០,៥៦%) ប្រាក់ចំណូលមធ្យមក្នុង មនុស្សម្នាក់សម្រេចបាន ៧៨,៦៣ លានដុងក្នុងមួយឆ្នាំ។
ជម្រកដ៏សែនកក់ក្តៅរបស់បងប្អូនជនជាតិ ខ្មែរ នៅឃុំ សុងឡុក ពេលនេះពោរពេញដោយសំឡេងសើចសប្បាយ និងជំនឿអំពីអនាគតមួយភ្លឺស្វាងស្រស់បំព្រង៕
អត្ថបទនិងរូបថត៖ ថាញ់ហ្វា - អានហៀវ
បញ្ចូលទិន្នន័យ៖ លឺ ធីអៀនថាញ់
