ត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយផ្អែកលើការរួមបញ្ចូលគ្នារវាងឃុំពីរគឺ ដាក់រម៉ាំង និងឃុំ ដាក់សម បច្ចុប្បន្ន ឃុំ តាឌុង មានផ្ទៃដីធម្មជាតិជាង ៥៣១ គីឡូម៉ែត្រការ៉េ (ក្នុងនោះព្រៃនិងដីរុក្ខកម្មជាង ៧៨%)។ ឃុំទាំងមូលមានប្រជាជនជិត ២៤.០០០ នាក់ ដោយមានបងប្អូនជនជាតិភាគតិចចំនួន ៨១% នៃចំនួនប្រជាជន ដោយឡែកបងប្អូនជនជាតិ ម៉ុង មានជាង ១៣.៥០០ នាក់ ជាសហគមន៍ជនជាតិ ម៉ុង ដែលមានចំនួនច្រើនជាងគេនៅក្នុងខេត្ត ឡឹមដុង។
សក្ខីកម្មច្បាស់លាស់នៃការផ្លាស់ប្តូរនៅទីនេះគឺរឿងរ៉ាវអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចលក្ខណៈក្រុមគ្រួសាររបស់អ្នកស្រី ឡ ធីសួ (ជនជាតិ ម៉ុង)។ ចំណាកស្រុកពី ឡាវកាយ ទៅកាន់ តាឌុង ជាង ២០ ឆ្នាំមុន ផ្តើមពីផលិតកម្មតូចតាច ផ្គត់ផ្គង់ខ្លួនឯង រហូតដល់ពេលនេះ គ្រួសារអ្នកស្រី សួ មានចម្ការកាហ្វេជិត ១ ហិកតារួមផ្សំជាមួយហាងលក់ចាប់ហួយ នាំមកប្រាក់ចំណូលស្ថិរភាពរាប់រយលានដុងជារៀងរាល់ឆ្នាំ។
អ្នកស្រី ឡ ធីសួ ចែករំលែក ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំកន្លងមកនេះ អាស្រ័យដោយប្រឹងប្រែងក្នុងផលិតកម្មរួមជាមួយនឹងតម្លៃកាហ្វេនៅរក្សាបានខ្ពស់ មាមីងបងប្អូនមានលក្ខខណ្ឌវិនិយោគឡើងវិញក្នុងផលិតកម្ម ទិញគ្រឿងម៉ាស៊ីនកសិកម្ម ជួសជុលផ្ទះសម្បែងនិងឱ្យកូនៗបានសិក្សាពេញលេញ នរណាៗ ក៏សោមនស្សរីករាយ និងមានទំនុកចិត្តលើមាគ៌ារបស់បក្ស រដ្ឋដែរ។
លោក ត្រឹន ណាមធន់ ប្រធានគណៈកម្មាធិការប្រជាជនឃុំ តាឌុង មានប្រសាសន៍ ដើម្បីបង្កើតកម្លាំងជំរុញការអភិវឌ្ឍក្នុងដំណាក់កាលថ្មី ឃុំដាក់គោលដៅដល់ឆ្នាំ ២០៣០ បង្កើនប្រាក់ចំណូលជាមធ្យមក្នុងមនុស្សម្នាក់ចំនួន ៧៥ លានដុងឡើងទៅក្នុងមួយឆ្នាំ ប្រាក់ចំណូលសរុបជាមធ្យមជាង ១០% មួយឆ្នាំនិងជាសារវន្តលែងមានក្រុមគ្រួសារក្រីក្រពហុវិមាត្រទៀតហើយ។
លោក ត្រឹន ណាមធន់ សង្កត់ធ្ងន់ថា “នៅពេលខាងមុខ មូលដ្ឋានផ្តោតលើការរៀបចំរចនាសម្ព័ន្ធវិស័យកសិកម្មឡើងវិញតាមទិសដៅលើកកម្ពស់ផលិតភាព គុណភាពតាមរយៈការប្រើប្រាស់កម្មវិធីបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់ និងអភិវឌ្ឍផលិតកម្មតាមខ្សែចង្វាក់តម្លៃ។ ស្របពេលនោះ ឃុំអនុវត្តគម្រោងមេតំបន់បឹង តាឌុង ឱ្យក្លាយជាគោលដៅទេសចរណ៍អេកូឡូស៊ី រមណីយដ្ឋានសម្រាកលម្ហែកាយទ្រង់ទ្រាយធំ ដោយរួមបញ្ចូលគ្នាយ៉ាងស្អិតល្មួតរវាងការអភិរក្សវប្បធម៌ក្នុងស្រុកជាមួយនឹងការរុករកតម្លៃនៃឧទ្យានភូគព្ភសាស្រ្តសកលលោក UNESCO ដាក់ណុង”។
មិនត្រឹមតែនៅ តាឌុង ទេ ការអភិវឌ្ឍគ្រប់ជ្រុងជ្រោយតំបន់បងប្អូនជនជាតិភាគតិចនិងតំបន់ភ្នំកំពុងត្រូវបានខេត្ត ឡឹមដុង កំណត់ថាជាភារកិច្ចនយោបាយសំខាន់មួយដើម្បីបង្រួមគម្លាតអភិវឌ្ឍរវាងតំបន់នានា។ បច្ចុប្បន្ន ខេត្ត ឡឹមដុង មាន ១០០ ឃុំចំណុះតំបន់បងប្អូនជនជាតិភាគតិចនិងតំបន់ភ្នំ (រួមមានចំនួន ៣០ ឃុំតំបន់ទី ១ ចំនួន ៤១ ឃុំតំបន់ទី ២ ចំនួន ២៩ ឃុំតំបន់ទី ៣) ដោយមានចំនួន ២.៣១១ ភូមិ ក្នុងនោះមាន ២១៧ ភូមិជួបការលំបាកលំបិនខ្លាំង។
ដើម្បីធ្វើឲ្យជាក់ស្តែងយុទ្ធសាស្ត្រកិច្ចការជនជាតិរហូតដល់ឆ្នាំ ២០៣០ ដោយមានចក្ខុវិស័យដល់ឆ្នាំ ២០៤៥ ខេត្ត ឡឹមដុង ខិតខំដល់ឆ្នាំ ២០៣០ ជាសារវន្តលែងមានឃុំ ភូមិដែលស្ថិតក្នុងស្ថានភាពលំបាកលំបិនទៀត។ ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធសំខាន់ៗ ជាង ៨៥% នៅក្នុងភូមិសាស្ត្រនេះនឹងបំពេញតម្រូវការនៃការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ច - សង្គម។ អត្រាក្រុមគ្រួសារក្រីក្រពហុវិមាត្រក្នុងចំណោមបងប្អូនជនជាតិភាគតិចថយចុះជាមធ្យមពី ២ ទៅ ៣% ក្នុងមួយឆ្នាំ ប្រាក់ចំណូលជាមធ្យមនឹងឈានដល់ជាង ៧០% នៃកម្រិតមធ្យមរួមរបស់ខេត្ត។
យោងតាមលោក ង្វៀន ង៉ុកភុក អនុប្រធានគណៈកម្មាធិការប្រជាជនខេត្ត ឡឹមដុង ដើម្បីសម្រេចបាននូវគោលដៅខាងលើ ខេត្តកំពុងផ្តោតលើការធ្វើឱ្យសុក្រឹតយន្តការ គោលនយោបាយពិសេសដោយឡែកអំពីកិច្ចការជនជាតិ ជំរុញការបណ្តុះបណ្តាល បំប៉ននិងកសាងកងជួរកម្មាភិបាលជាបងប្អូនជនជាតិភាគតិចបំពេញតម្រូវការក្នុងស្ថានការណ៍ថ្មី។ ខេត្តបង្កើនការកៀរគរប្រភពធនធានសង្គមូបនីយកម្ម ជំរុញការតភ្ជាប់ជាមួយសហគ្រាសដើម្បីពង្រីកទូលំទូលាយឱកាសវិនិយោគ បង្កើតការងារធ្វើនៅផ្ទាល់កន្លែងជូនពលករ។
ដោយមានប្រព័ន្ធដំណោះស្រាយស៊ីចង្វាក់គ្នា និងការប្តេជ្ញាចិត្តនយោបាយខ្ពស់ខេត្ត ឡឹមដុង រំពឹងថា តំបន់បងប្អូនជនជាតិភាគតិចនិងតំបន់ភ្នំនឹងក្លាយជាកម្លាំងចលករកំណើនដ៏សំខាន់មួយ រួមចំណែកនាំឱ្យខេត្តអភិវឌ្ឍយ៉ាងឆាប់រហ័ស និងប្រកបដោយចីរភាពនារយៈពេលខាងមុខ៕
អត្ថបទនិងរូបថត៖ ង្វៀន ហ៊ុយថាញ់
ប្រែសម្រួល៖ អៀងថាន់
