ផ្តើមពីចង្វាក់របាំ ឃ្លោងឃ្លាច្រៀងផ្តោះផ្តងស្នេហារហូតដល់មុខថ្នេរប៉ាក់មុខម្ជុលនីមួយៗ នៅលើផ្ទាំងសំពត់សង្កិម លក្ខណៈវប្បធម៌នីមួយៗ មិនត្រឹមតែជាការចងចាំរបស់ជាតិពន្ធុនីមួយៗ ប៉ុននោះទេ ថែមទាំងជាប្រភពកម្លាំងសម្រាប់កសាងអត្តសញ្ញាណ និងអភិវឌ្ឍប្រកបដោយស្ថិរភាពទៀតផង។
លោក ដាំង វ៉ាន់ហាញ់ ប្រធានភូមិ បាំងកា ឃុំ ក្វាងឡា ខេត្ត ក្វាងនិញ មានប្រសាសន៍ថា ភូមិទាំងមូលមានក្រុមគ្រួសារចំនួន ៥៣០ គ្រួ និងជាង ៩៧% ជាជនជាតិ យ៉ាវ។ ភាគច្រើនប្រជាជនប្រកបរបរកសិកម្ម និងដាំព្រៃឈើ។ របបវប្បធម៌ ប្រពៃណីល្អផូរផង់ និងពិធីបុណ្យត្រូវបានមាមីងបងប្អូនថែរក្សា ពូនជ្រំ និងធ្វើឲ្យរីកចម្រើនជានិច្ច។
ភូមិ បាំងកា ឃុំ ក្វាងឡា មានចំនួនប្រជាជនជាង ៩៧% ជាបងប្អូនជនជាតិ យ៉ាវថាញ់អ៊ី (អាវខៅខៀវ)។ សហគមន៍នៅទីនេះត្រូវបានបង្កើតឡើងប្រហែលពី ៣០០ ឆ្នាំមុន ហើយមកដល់បច្ចុប្បន្ននៅតែថែរក្សាបានលក្ខណៈវប្បធម៌អន្តោគ្រាមដ៏វិសេសវិសាល។ ចង្វាក់រាំច្រៀងបួងសួងសុំប្រទានរដូវកាលអំណោយផល របាំក្បាច់នាគ របាំក្បាច់មាន់ របាំកេណ្ឌទ័ព ឫច្រៀងផ្តោះផ្តងស្នេហានៅតែមានវត្តមាននៅក្នុងពិធីបុណ្យ បុណ្យភូមិ ក្លាយជាស្ពានមេត្រីភ្ជាប់រវាងអតីតកាល និងបច្ចុប្បន្នកាល។
ក្នុងឃ្លាំងវប្បធម៌នោះ សិល្បៈដេរប៉ាក់សំពត់សង្កិមត្រូវបានចាត់ទុកជាស្នាមគំនូសលេចធ្លោបំផុត។ ចំពោះជនជាតិ យ៉ាវថាញ់អ៊ី ភាពប៉ិនប្រសប់របស់ស្ត្រីត្រូវបានបង្ហាញតាមរយៈសម្លៀកបំពាក់ប្រពៃណីស្រស់ចម្រុះពណ៌ ប្រណីត និងយ៉ាងស៊ីចង្វាក់គ្នា។ ចាប់ពីសរសៃសូត្រ សរសៃអំបោះរហូតដល់សំពត់សង្កិម ពួកគាត់ត្បាញទៅជាឈុតសំពត់អាវមិនត្រឹមតែល្អស្អាតប្រណីតប៉ុននោះទេ ថែមទាំងពាំនាំទស្សនៈអំពីគ្រួសារ ប្រភពដើម និងក្តីស្រឡាញ់ទៀតផង។ សម្លៀកបំពាក់ប្រពៃណីក៏ជាចំណងដៃសម្រាប់កូនក្រមុំមុនពេលទៅផ្ទះខាងប្តីផងដែរ។
អ្នកស្រី លី ធីម៉ាយ អាយុ ៧៩ ឆ្នាំ ជាមនុស្សម្នាក់ក្នុងចំណោមមនុស្សមួយចំនួនតូចដែលនៅស្ទាត់ជំនាញដេរប៉ាក់ប្រពៃណីនៅ បាំងកា ឲ្យដឹងថា សម្លៀកបំពាក់មួយឈុតៗ សុទ្ធតែទាមទារការអត់ធ្មត់ និងភាពល្អិតល្អន់។ ឈុតសម្លៀកបំពាក់ប្រពៃណីបង្ហាញពីអត្តសញ្ញាណពិសេសដាច់ដោយឡែករបស់ជនជាតិ យ៉ាវថាញ់អ៊ី។ ក៏ប៉ុន្តែ អ្វីដែលធ្វើឱ្យអ្នកស្រីខ្វាយខ្វល់នោះគឺថា សព្វថ្ងៃនេះមានស្រទាប់យុវវ័យតិចតួចណាស់ដែលចាប់អារម្មណ៍សិប្បកម្មនេះ ដោយសារតែការដេរប៉ាក់ត្រូវចំណាយពេលច្រើន និងទាមទារភាពជាក់ច្បាស់ គំនិតមានសោភ័ណភាព។ ឈុតសម្លៀកបំពាក់ប្រពៃណីរបស់ជនជាតិ យ៉ាវថាញ់អ៊ី មានពណ៌ចម្បងចំនួន ២ គឺ ខ្មៅ និងក្រហម រួមផ្សំដៃអាវពណ៌ខៀវបន្តិច។ សម្លៀកបំពាក់សាមញ្ញ គ្មានក្បាច់រចនាច្រើនទេ។ ក៏ប៉ុន្តែមួកពាក់នៅលើក្បាលត្រូវបានប៉ាក់យ៉ាងលម្អិតផ្ចិតផ្ចង់ និងពិបាកជាងគេ។
មិនត្រឹមតែថែរក្សាតាមរយៈការចងចាំ ក្វាងឡា កំពុងធ្វើឲ្យវប្បធម៌ យ៉ាវថាញ់អ៊ី ក្លាយទៅជាកម្លាំងចលករសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍសហគមន៍ពីមួយជំហានទៅមួយជំហាន។ អាជ្ញាធរមូលដ្ឋានបានបង្កើតផែនការអភិរក្ស និងលើកស្ទួយតម្លៃវប្បធម៌ជនជាតិភ្ជាប់ជាមួយនឹងការអភិវឌ្ឍទេសចរណ៍ ឆ្ពោះទៅកសាង ក្វាងឡា ទៅជាតំបន់អេកូឡូស៊ីកសិ - រុក្ខកម្មរួមផ្សំជាមួយនឹងទេសចរណ៍វប្បធម៌សហគមន៍។ ពិធីបុណ្យប្រពៃណីត្រូវបានស្តារឡើងវិញ ភូមិនិគមវប្បធម៌កំពុងត្រូវបានសាងសង់ ចំណែកការអប់រំ និងលើកស្ទួយតម្លៃវប្បធម៌ យ៉ាវថាញ់អ៊ី ត្រូវបានបញ្ចូលទៅក្នុងសេចក្តីសម្រេច ផែនការរៀងរាល់ឆ្នាំ។
មានថ្នាក់បង្រៀនប៉ាក់ ត្បាញសំពត់សង្កិមជាច្រើន អក្សរ ណូមយ៉ាវ ច្រៀងផ្តោះផ្តងស្នេហា ចម្រៀងប្រជាប្រិយ របាំប្រជាប្រិយបានបើកសម្រាប់សិស្ស និងយុវជន។ គ្រូបង្រៀនប្រចាំថ្នាក់គឺជាសិប្បករសិប្បការិនីនៅក្នុងសហគមន៍។ ក្នុងបណ្តាថ្ងៃបុណ្យភូមិ ប្រជុំជីវភាពសហគមន៍ ការដេរសម្លៀកបំពាក់ប្រពៃណីមិនត្រឹមតែត្រូវបានលើកទឹកចិត្តប៉ុននោះទេ ថែមទាំងក្លាយទៅជាការកំណត់ដើម្បីពូនជ្រំមោទកភាពជនជាតិទៀតផង។
យោងតាមលោក បាន ស៊ិញតេ ប្រធានការិយាល័យវប្បធម៌សង្គមកិច្ចឃុំ ក្វាងឡា ផ្តល់ដំណឹងថា ឃុំ ក្វាងឡា ជាឃុំតំបន់ភ្នំនៃខេត្ត ក្វាងនិញ បានបង្កើតឡើងដោយការរួមបញ្ចូលគ្នាពីឃុំទាំង ៤ គឺ បាំងកា តឹនយឹន យឹនជូ និង ក្វាងឡា។ ឃុំមានផ្ទៃដីជាង ១៦៥ គីឡូម៉ែត្រការ៉េ និងមានប្រជាជនប្រមាណជាង ៩.២០០ នាក់។ ដោយមានដង់ស៊ីតេប្រជាជនរស់នៅទាប ឃុំមានធនធានដីបរិបូរ ងាយស្រួលអភិវឌ្ឍគំរូសេដ្ឋកិច្ចបៃតង ទេសចរណ៍អេកូឡូស៊ី និងអភិរក្សតម្លៃធម្មជាតិប្រពៃណី។
ដើម្បីអភិរក្ស និងលើកស្ទួយតម្លៃវប្បធម៌ជនជាតិ យ៉ាវថាញ់អ៊ី ឃុំបានបង្កើតគម្រោងអភិរក្ស លើកស្ទួយតម្លៃវប្បធម៌ពោរពេញដោយអត្តសញ្ញាណជនជាតិភ្ជាប់ជាមួយនឹងការអភិវឌ្ឍទេសចរណ៍ កសាង ក្វាងឡា ក្លាយទៅជាតំបន់អេកូឡូស៊ីកសិ - រុក្ខកម្មរួមផ្សំជាមួយនឹងទេសចរណ៍វប្បធម៌ - សហគមន៍ ដោយផ្តោតលើការកសាងភូមិ និគមវប្បធម៌របស់បងប្អូនជនជាតិភាគតិច ស្តារឡើងវិញពិធីបុណ្យ លក្ខណៈវប្បធម៌ប្រពៃណីរបស់ជនជាតិ យ៉ាវថាញ់អ៊ី។
ចាប់តាំងពីឆ្នាំ ២០០៩ តំបន់អភិរក្សវប្បធម៌ជនជាតិ យ៉ាវថាញ់អ៊ី នៅក្វាងឡា ត្រូវបានសាងសង់ដោយមានអគារប្រជុំជីវភាពប្រពៃណី ផ្ទះគំរូស្តារឡើងវិញ និងលម្ហរៀបចំពិធីបុណ្យ។ នៅរាល់រដូវវិស្សមកាល ទីនេះបែរក្លាយជាថ្នាក់រៀនពិសេស កន្លែងដែលសិប្បករសិប្បការិនីបង្ហាត់បង្រៀនអក្សរ ណូមយ៉ាវ របរប៉ាក់ និងច្រៀងផ្តោះផ្តងស្នេហាសម្រាប់ក្មេងៗ ជំនាន់ក្រោយ។
បុណ្យភូមិប្រចាំឆ្នាំមិនត្រឹមតែជួយលើកតម្កើងតម្លៃវប្បធម៌ប្រពៃណីប៉ុននោះទេ ថែមទាំងរួមចំណែកអភិរក្សពិធីផ្តល់ស័ក្តិពេញវ័យ - បេតិកភណ្ឌវប្បធម៌អរូបីដ៏វិសេសវិសាលរបស់ជនជាតិ យ៉ាវ ទៀតផង។ តម្លៃទាំងនេះកំពុងតែបើកលម្ហអភិវឌ្ឍន៍ទេសចរណ៍វប្បធម៌ សេដ្ឋកិច្ចបៃតង និងលើកកម្ពស់ជីវភាពរស់នៅជូនប្រជាជនជាបណ្តើរៗ។
ដោយមានប្រជាជនជាង ៧២% ជាបងប្អូនជនជាតិ ឃុំ ក្វាងឡា កំណត់ការអភិរក្សវប្បធម៌មិនត្រឹមតែជាការថែរក្សាបេតិកភណ្ឌប៉ុននោះទេ ថែមទាំងជា "ប្រភពកម្លាំងទន់" សំខាន់សម្រាប់ការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយស្ថិរភាពទៀតផង។ ក្នុងចង្វាក់ជីវិតនាសម័យទំនើប របាំ បទចម្រៀង និងមុខថ្នេរប៉ាក់មុខម្ជុលនីមួយៗ របស់ជនជាតិ យ៉ាវថាញ់អ៊ី នៅតែស្ងប់ស្ងាត់រៀបរាប់រឿងរ៉ាវអំពីភាពរស់រានឋិតឋេរនៃខឿនវប្បធម៌តំបន់ភ្នំ កន្លែងអត្តសញ្ញាណត្រូវបានថែរក្សាដោយការស្រឡាញ់ និងការទទួលខុសត្រូវរបស់សហគមន៍ទាំងមូល៕
ព័ត៌មាននិងរូបថត៖ ឌឹកហៀវ
ប្រែសម្រួល៖ ចន្ថា
