ពីនាងយុវតីតំបន់ភ្នំដល់ក្តីស្រមៃបានសិក្សានៅមហាវិទ្យាល័យ
យ៉ាង ធីប៉ា កើតឆ្នាំ ២០០១ នៅភូមិ កាលុង ឃុំ ផូបាង ខេត្ត ត្វៀនក្វាង។ ធំដឹងក្តីនៅតំបន់ភ្នំនៅជួបលំបាកជាច្រើន នាងយល់ថាឱកាសសិក្សាមិនងាយស្រួលឡើយចំពោះសិស្សសាលាជាច្រើនដែលមានអាយុស្របាលគ្នា។ យ៉ាង ធីប៉ា បានរៀបរាប់ថា កាលនាងនៅតូច នាងមិនដែលគិតដល់រឿងរៀនមហាវិទ្យាល័យទេ។ នៅពេលនោះ ការគិតសាមញ្ញរបស់នាងគឺគ្រាន់តែខិតខំសិក្សា ហើយដើរដល់ណាក៏តាមហ្នឹងទៅ។ ពីព្រោះនៅស្រុកកំណើតរបស់នាង មានមនុស្សតិចណាស់បានរៀនមហាវិទ្យាល័យ ហើយនៅតែជាក្តីស្រមៃដ៏វែងឆ្ងាយនៅឡើយចំពោះកុមារជាច្រើន។
ក៏ប៉ុន្តែ នៅក្នុងគ្រួសាររបស់ យ៉ាង ធីប៉ា ការសិក្សាតែងតែបានផ្តល់អាទិភាពបង្អស់។ ឪពុកជាគ្រូបង្រៀន ហើយម្តាយជាកម្មាភិបាលឃុំ ប៉ុន្តែអ្នកទាំងពីរបានឆ្លងកាត់កុមារភាពដ៏ខ្សត់លំបាក។ ម្តាយកំព្រាតាំងពីតូច ហើយគ្រួសារខាងឪពុកក៏មានបងប្អូនជាច្រើនទៀតទើបជីវិតជួបលំបាកយ៉ាងខ្លាំង។
ធំដឹងក្តីនៅក្នុងបរិស្ថានដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាជឿថាការសិក្សាអាចបើកផ្លូវអនាគតកាន់តែល្អប្រសើរ ប៉ា បានចិញ្ចឹមក្តីស្រឡាញ់ការរៀនសូត្របន្តិចម្តងៗ។ តម្រុយគួរឱ្យចងចាំបំផុតក្នុងចំណោមនោះគឺការឈ្នះរង្វាន់លេខពីរផ្នែកភាសា អង់គ្លេស នៅក្នុងការប្រកួតប្រជែងសិស្សពូកែកម្រិតស្រុកឆ្នាំ ២០១៣។ សមិទ្ធផលនោះបានជួយឱ្យនាងមើលឃើញសមត្ថភាព និងចំណង់ចំណូលចិត្តរបស់ខ្លួនចំពោះភាសាបរទេស។
ឈានជើងចូលសាលសហសិក្សានៃមហាវិទ្យាល័យ ប៉ា ជ្រើសរើសសិក្សាផ្នែកគ្រប់គ្រងសេវាកម្មទេសចរណ៍ និងដំណើរទេសចរណ៍។ ខណៈពេលនោះ ទេសចរណ៍នៅក្នុងស្រុកកំណើតកំពុងរីកចម្រើនយ៉ាងខ្លាំងក្លា ដោយមានភ្ញៀវទេសចរកាន់តែច្រើនឡើងពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃមកស្វែងយល់សម្រស់ធម្មជាតិ និងវប្បធម៌ក្នុងស្រុក។ ដោយមានគោលបំណងចង់ចូលរួមចំណែកផ្សព្វផ្សាយពីស្រុកកំណើតបានជំរុញឱ្យនាងបន្តការសិក្សាផ្នែកនេះ។ នាងមិនត្រឹមតែចង់ស្វែងយល់ពីវិស័យទេសចរណ៍ប៉ុននោះទេ ប៉ា នៅមានបំណងថានឹងអាចជួបប្រាស្រ័យ និងឧទ្ទេសនាមស្រុកកំណើតរបស់នាងដល់មិត្រភក្ដិអន្តរជាតិផងដែរ។ ដូច្នេះហើយ បន្ទាប់ពីបញ្ចប់ពាក់កណ្តាលកម្មវិធីផ្នែកទេសចរណ៍ នាងបានសម្រេចចិត្តចុះឈ្មោះរៀនផ្នែកភាសា អង់គ្លេស បន្ថែមទៀត។
ដើម្បីបន្តការសិក្សា ក្រៅពីការប្រឹងប្រែងរបស់សាមីខ្លួន និងការលើកទឹកចិត្តពីគ្រួសារ ប៉ា នៅទទួលបានការឧបត្ថម្ភពីគោលនយោបាយសម្រាប់បងប្អូនជនជាតិភាគតិចទៀតផង។ ក្នុងអំឡុងពេលសិក្សានៅមហាវិទ្យាល័យ នាងបានទទួលការបញ្ចុះថ្លៃសិក្សា ៧០% តាមគោលនយោបាយរបស់រដ្ឋ។ ការឧបត្ថម្ភនេះបានរួមចំណែកជួយកាត់បន្ថយបន្ទុកផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចសម្រាប់គ្រួសារ ជួយឱ្យនាងមានល័ក្ខខ័ណ្ឌផ្តោតលើការសិក្សា និងបន្តក្តីស្រមៃ។
ការប្រឹងប្រែងនោះទទួលបានផ្លែផ្កានៅពេល ប៉ា បញ្ចប់កម្មវិធីបណ្តុះបណ្តាលទាំងពីរផ្នែកគឺផ្នែកគ្រប់គ្រងសេវាកម្មទេសចរណ៍និងរៀបចំធួរទេសចរណ៍និងផ្នែកភាសា អង់គ្លេស។ នាងបានបញ្ចប់ការសិក្សាហើយទទួលបានកម្រិតពូកែផ្នែកទេសចរណ៍ និងសម្រេចបានកិត្តិនាមនិស្សិតល្អទាំង ៥ កម្រិតសាលា។
នាំយកពុទ្ធិមកកសាងស្រុកកំណើត
ក្រៅពីចំណាយពេលវេលាសម្រាប់ការសិក្សា ក្នុងអំឡុងពេលខែឆ្នាំនៅជានិស្សិត ប៉ា ក៏បានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងសកម្មភាពសប្បុរសធម៌ស្ម័គ្រចិត្តជាច្រើនផងដែរ។ នាងបានចូលរួមក្នុងក្លឹប ហ្វាដា កន្លែងឧបត្ថម្ភនិស្សិតពិការ ស្ថិតក្នុងស្ថានភាពលំបាក ហើយក៏ជាសមាជិកសកម្មរបស់ក្លឹបនិស្សិតស្ម័គ្រចិត្តជនជាតិ ម៉ុង ផងដែរដោយមានកម្មវិធីនានាសំដៅបងប្អូនជនជាតិ ម៉ុង នៅតាមបណ្តាមូលដ្ឋានតំបន់ភ្នំដែលនៅជួបលំបាកជាច្រើន។
ទន្ទឹមនឹងនោះ ប៉ា ក៏ភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងជាមួយនឹងមិត្រភក្ដិនិងសប្បុរសជន ដើម្បីរៃអង្គាសសម្លៀកបំពាក់ សៀវភៅសិក្សាគោល សៀវភៅសរសេរ សិក្ខូបករណ៍ និងប្រដាប់ប្រដាលេងសម្រាប់កុមារតំបន់ភ្នំ។ រាល់ពេលត្រឡប់ទៅស្រុកកំណើតម្តងៗ នាងតែងតែនាំយកអំណោយតូចៗ មកឱ្យប្អូនៗ សិស្សសាលាដែលជួបលំបាក។
ក្រោយបញ្ចប់ការសិក្សា ជំនួសឲ្យការជ្រើសរើសស្នាក់នៅទីក្រុងដែលមានឱកាសការងារច្រើនជាង ប៉ា បានសម្រេចចិត្តត្រឡប់ទៅស្រុកកំណើតវិញ។ ចំពោះនាង នោះគឺជាវិធីសាស្រ្តចូលរួមចំណែកដល់ទីកន្លែងដែលនាងបានកើត និងធំដឹងក្តី។ បច្ចុប្បន្ន យ៉ាង ធីប៉ា គឺជាគ្រូបង្រៀនភាសា អង់គ្លេស នៅវិទ្យាល័យ អៀនមិញ (ត្វៀនក្វាង)។ បានបង្ហាត់បង្រៀន ចែករំលែកចំណេះដឹងឱ្យសិស្សនៅតំបន់ភ្នំក៏ជាវិធីសាស្រ្តសម្រាប់នាងបំពេញបំណងចង់ផ្សារភ្ជាប់ និងលះបង់ជូនមាតុភូមិ។
ពីយុវតីជនជាតិ ម៉ុង ម្នាក់ធំដឹងក្តីនៅតំបន់ភ្នំដ៏លំបាករហូតដល់ក្លាយជាគ្រូបង្រៀនវ័យក្មេងម្នាក់ត្រឡប់មកស្រុកកំណើត ដំណើររបស់យុវតី យ៉ាង ធីប៉ា គឺជាសក្ខីភាពនៃឆន្ទៈឈោងឈានឡើងតាមរយៈការសិក្សា។ រឿងរ៉ាវរបស់ ប៉ា ក៏បានជម្រុលទឹកចិត្តសិស្សជាច្រើននៅតំបន់ភ្នំឱ្យចិញ្ចឹមក្តីស្រមៃតស៊ូក្នុងការស្វែងរកតួអក្សរដើម្បីបើកឱកាសថ្មីសម្រាប់អនាគត៕
អត្ថបទនិងរូបថត៖ ហ្វាងបាំង
ប្រែសម្រួល៖ លឺ ធីអៀនថាញ់
