ការផ្លោះរំលងចេញពីគោលនយោបាយពហុវិមាត្រ
ប៉ុន្មានឆ្នាំថ្មីៗ នេះ បណ្តាគោលនយោបាយជនជាតិត្រូវបានប្រតិបត្តិយ៉ាងខ្លាំងក្លាអាស្រ័យដោយការអនុវត្តឯកសារគតិយុត្តិថ្មីៗ ដោយព្រមៗ គ្នា។ លេចធ្លោគឺអនុក្រឹត្យលេខ 66/2025/NĐ-CP ឧបត្ថម្ភគ្រប់ជ្រុងជ្រោយ ចាប់ពីអប់រំរហូតដល់អាហារូបត្ថម្ភនៅក្នុងសាលារៀននិងគោលនយោបាយមិនបង់ថ្លៃសិក្សាទាំងអស់សម្រាប់សិស្សសាលាចាប់ពីថ្នាក់មត្តេយ្យសិក្សាដល់វិទ្យាល័យរដ្ឋ។ ទន្ទឹមនោះ គឺការអនុវត្តអនុក្រឹត្យលេខ 272/2025/NĐ-CP ជួយលើកគុណភាពហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធសុខាភិបាល សាលារៀន និងរបបវប្បធម៌មូលដ្ឋាននៅ តំបន់ភ្នំព្រមៗ គ្នា។
ដោយមានការជំរុញមាំគម្រោងចំនួន ៧ ស្ថិតក្នុងកម្មវិធីគោលដៅជាតិ ការងារថែទាំសុខភាពបឋមបង្ការប្រយុទ្ធប្រឆាំងកង្វះអាហារូបត្ថម្ភសម្រាប់កុមារតំបន់ភ្នំសម្រេចបានលទ្ធផលគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ជាច្រើន។ រហូតមកដល់បច្ចុប្បន្នអត្រាចាក់ថ្នាំបង្ការរោគគ្រប់គ្រាន់ឱ្យកុមារជាជនជាតិភាគតិចអាយុក្រោម ១ ឆ្នាំសម្រេចបានជាង ៩០%។ កម្មវិធីពិនិត្យសុខភាពចល័តឥតគិតថ្លៃត្រូវបានអនុវត្តតាមកាលកំណត់ចុះដល់ភូមិនិគមតែម្តង។ ១០០% កុមារជាជនជាតិភាគតិចអាយុក្រោម ៦ ឆ្នាំនៅតាមឃុំលំបាកលំបិនខ្លាំង ត្រូវបានផ្តល់ប័ណ្ណធានារ៉ាប់រងសុខភាពដោយឥតគិតថ្លៃ ។ល។
ដើម្បីបង្កើតបរិស្ថានសិក្សាអំណោយផលឱ្យកូនក្មួយជនជាតិភាគតិច សាលារៀនចំនួន ២២៩ ខ្នងក្នុងចំណោមសរុបចំនួន ២៤៨ ឃុំ សង្កាត់ព្រំដែនចំណុះ ២១ ក្នុងចំណោម ២២ ខេត្ត ក្រុងបានបើកការដ្ឋានសាងសង់ហើយ។ សិស្សសាលាជាជនជាតិភាគតិចបានកាត់បន្ថយមិនគិតថ្លៃសិក្សាឧបត្ថម្ភថ្លៃចំណាយសិក្សា ផ្តល់អង្ករ ឧបត្ថម្ភប្រាក់បរិភោគ ស្នាក់នៅប្រចាំខែ ។ល។ អាស្រ័យដូច្នេះហើយ អត្រាសិស្សសាលាចូលថ្នាក់រៀននៅតំបន់ជាច្រើនដូចជា តីបាក់ (ភូមិភាគពាយ័ព្យ) តីង្វៀន ប៉ែកខាងលិចនៃភូមិភាគខាងត្បូងជាដើម កើនឡើងយ៉ាងច្បាស់ក្រឡែត ស្ថានភាពអនក្ខរភាពនិងធ្លាក់ទៅក្នុងអនក្ខរភាពឡើងវិញត្រូវបានត្រួតពិនិត្យយ៉ាងតឹងរ៉ឹង។
កម្មវិធីគោលដៅជាតិអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ច - សង្គមតំបន់បងប្អូនជនជាតិភាគតិចនិងតំបន់ភ្នំដំណាក់កាលឆ្នាំ ២០២១ - ២០៣០ បានជួយកែលម្អហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ កសាងរបបវប្បធម៌ ចំណុចលេងកម្សាន្តសប្បាយសម្រាប់កុមារ។ សកម្មភាពអភិរក្សល្បែងប្រជាប្រិយ បង្រៀនឧបករណ៍តន្រ្តីប្រពៃណី (គងឃ្មោះ តីង្វៀន គែន ម៉ុង ភ្លេងពិណពាទ្យ ខ្មែរ ។ល។) ត្រូវបានគួបបញ្ចូលទៅក្នុងសាលារៀនប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព ជួយប្អូនៗ ភ្ជាប់ខ្លួនជាមួយនឹងជីវភាពខាងស្មារតីផង ថែរក្សាឫសគល់វប្បធម៌របស់ជនជាតិផង។
ក្តីត្រេកអររបស់អាណាព្យាបាលនិងបំណងប្រាថ្នាឈោងឈានឡើងដ៏ក្លៀវក្លារបស់ក្មេងជំនាន់ក្រោយ
ចំពោះឪពុកម្តាយសិស្សសាលា ការគិតគូរគ្រប់ជ្រុងជ្រោយរបស់បក្សនិងរដ្ឋជួយពួកគាត់កាត់បន្ថយបន្ទុកដ៏ធ្ងន់ក្នុងការងាររកស៊ីចិញ្ចឹមជីវិតកាន់តែស្ងប់ចិត្តថែមទៀតខណៈពេលកូនក្មួយបានការពារចាប់តាំងពីកាយសម្បទាដល់ស្មារតី។ យកកូនស្រីអាយុ ១៣ ខែទៅចាក់ថ្នាំបង្ការរោគនៅស្ថានីយសុខាភិបាលឃុំ តាសួ ខេត្ត សឺនឡា បង ថាវ អាថៃ នៅភូមិ ហាងដុង ចែករំលែកថា៖ "ស្ថានីយសុខាភិបាលមានវេជ្ជបណ្ឌិត ថ្នាំពេទ្យគ្រប់គ្រាន់។ កម្មាភិបាលសុខាភិបាលតែងតែចុះភូមិឃោសនាបង្ការជំងឺ ដាស់តឿនក្រើនរំលឹកប្រជាជន ឱ្យនាំកុមារទៅចាក់វ៉ាក់សាំងជាប្រចាំទើបខ្លួនខ្ញុំឃើញថាកាន់តែស្ងប់ចិត្តថែមទៀត"។
នៅសាខាសាលាបឋមសិក្សា លុងហ្វា អា វិទ្យាល័យជនជាតិបង្រៀននិងរៀនពេញមួយថ្ងៃ បឋមសិក្សា ស៊ុងឡា (ខេត្ត ត្វៀនក្វាង) អ្នកគ្រូ ង៉ូ ធីផឿង ឱ្យដឹងថា៖ "កាលពីមុន ដល់ពេល ថ្ងៃត្រង់ អាណាព្យាបាលត្រូវមកទទួលកូនៗ ត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ ឬក៏ប្អូនៗ ទៅដោយខ្លួនឯង។ ចាប់តាំងពីមានអនុក្រឹត្យលេខ ៣៣៩ កូនៗ បានញ៉ាំអាហារថ្ងៃត្រង់នៅសាលារៀនតែម្តង អាណាព្យាបាលមានល័ក្ខខ័ណ្ឌផ្តោតលើការងារពលកម្ម ផលិតកម្ម"។
មិនឱ្យខកចិត្តចំពោះការយកចិត្តទុកដាក់គិតគូររបស់សង្គមទាំងមូល សិស្សសាលានៅតំបន់ជនជាតិភាគតិចគ្រប់ជំនាន់កំពុងប្រែក្លាយក្តីស្រឡាញ់ទៅជាចលករឈោងឈាន ឡើង។ ប្អូន ឡ ធីឡុងញី សិស្សសាលាថ្នាក់ទី ៨A១ សាលាចំណេះទូទៅអន្តេវាសិកអន្តរកម្រិត បឋមសិក្សា - មធ្យមសិក្សាបឋមភូមិ ស៊ីប៉ាភីន ឃុំ ស៊ីប៉ាភីន (ខេត្ត ដៀនបៀន) ចែករំលែក ថា៖ "បានសិក្សានៅក្រោមដំបូលសាលារៀនថ្មីធំទូលាយ ល័ក្ខខ័ណ្ឌប្រជុំជីវភាពអន្តេវាសិកងាយស្រួល ប្អូនត្រេកអរសោមនស្សរីករាយ និងមានមោទកភាពយ៉ាងខ្លាំង។ ប្អូននឹងខិតខំសិក្សាឱ្យកាន់តែល្អប្រសើរឡើងថែមទៀតដើម្បីសម្រេចក្តីស្រមៃរបស់ខ្លួន"។
បំណងប្រាថ្នាដ៏ក្លៀវក្លារបស់ប្អូន ឡ ធីឡុងញី ក៏ជាសំឡេងបេះដូងរបស់ប្អូនតូចៗ ជាច្រើនតំបន់ភ្នំខណៈពេលបានទទួលផលបណ្តាគោលនយោបាយជនជាតិដ៏ត្រឹមត្រូវ។ គ្រាប់ពូជពុទ្ធិនិងវប្បធម៌បានចិញ្ចឹមបំប៉នពេលនេះ ច្បាស់ណាស់នឹងក្លាយជាធនធានមនុស្សមានគុណភាពខ្ពស់ បង្គោលសសរដ៏រឹងមាំការពារនិងអភិវឌ្ឍជាយដែនមាតុភូមិនាពេលអនាគត៕
អត្ថបទ៖ ជីកឿង
រូបថត៖ ទីភ្នាក់ងារព័ត៌មានវៀតណាម
បញ្ចូលទិន្នន័យ៖ អៀងថាន់
